Duże okna, zapewniające naszym wnętrzom nieograniczony dostęp światła słonecznego, to marzenie wielu posiadaczy domków jednorodzinnych i mieszkań. Rozwiązanie takie szczególnie polecane jest również do domów pasywnych oraz energooszczędnych. Decydując się na taką opcję, warto jednak pamiętać, że nieszczelne i źle zamontowane okna to jedna z głównych dróg ucieczki ciepła z pomieszczenia. Na szczęście coraz więcej producentów okien PCV, jak np. firma OknoPlus, szkoli swoich fachowców w ciepłym montażu, który pozwala dwukrotnie zmniejszyć straty ciepła, a co za tym idzie – zmniejszyć nasze rachunki za ogrzewanie.

Na czym polega ciepły montaż?

- Ciepły montaż to nic innego jak trwałe i skuteczne uszczelnienie tych miejsc, w których osadzane są okna. Stosuje się w tym celu nie tylko tradycyjną piankę montażową, ale również dodatkowe materiały termoizolacyjne, jak folie i taśmy uszczelniające czy taśmy paroszczelne. Zanim jednak przystąpi się do takich prac, należy prawidłowo umieścić ramę okna w przekroju otworu ściany – wyjaśnia Izabela Tryba, dyrektor handlowy firmy OknoPlus.

Warto podkreślić, że ciepły montaż okien to prawdziwa sztuka, dlatego też wymaga on odpowiedniego przygotowania, m.in. przeszkolenia monterów z zakresu fizyki oraz wielogodzinnych ćwiczeń praktycznych.

- Niestety, wśród wielu ekip budowlanych wciąż pokutuje przekonanie, że wystarczy, jeśli okno trzyma pion i poziom, by wszystko było w porządku. Tymczasem podczas prawidłowego montażu, zwłaszcza tzw. ciepłego, należy wziąć pod uwagę również inne uwarunkowania. Przede wszystkim trzeba skupić się na kwestii jak najlepszego i najdokładniejszego zaizolowania miejsc, w których okna stykają się z murem, gdyż w przeciwnym razie narażeni będziemy m.in. na powstawianie mostków termicznych czy przedostawanie się wilgoci do wnętrza domu. Duże znaczenie przy ciepłym montażu ma również odpowiednie przygotowanie otworu przed osadzeniem okna, np. w przypadku materiałów typu porotherm ważna jest obróbka tynkarska na styku okna z murem. Wszystkie ekipy montażowe firmy OknoPlus przeszły specjalistyczne szkolenia z zakresu ciepłego montażu, zatem bez obaw można powierzyć im osadzenie okien w naszym domu – dodaje ekspert firmy OknoPlus.

Ciepły montaż – dlaczego warto?

Powstawianie mostków termicznych, czyli miejsc o słabych własnościach termoizolacyjnych, przemarzanie ścian oraz zawilgocenie pomieszczenia to najczęściej spotykane problemy wynikające z niewłaściwego zamontowania stolarki. Dzieje się tak dlatego, że punkt styku okna ze ścianą zewnętrzną stanowi newralgiczne miejsce, jeśli chodzi o utratę ciepła i przedostawanie się wilgoci do wnętrza domu.

- Odpowiednie zaizolowanie przestrzeni wokół okna, czyli właśnie proponowany przez firmę OknoPlus ciepły montaż, sprawia, że straty ciepła w naszym domu będą dwukrotnie mniejsze niż wówczas, gdy okna zamontowane zostaną w sposób standardowy. Co więcej – ciepły montaż zapewni również stałą wentylację oraz przyczyni się do zabezpieczenia izolacji przed działaniem czynników zewnętrznych i wilgocią. Mówiąc krótko: decydując się na taki sposób osadzenia stolarki zapewnimy sobie większy komfort cieplny, a także w dużym stopniu zmniejszymy nasze rachunki za energię – mówi Izabela Tryba, dyrektor handlowy firmy OknoPlus.

Kamera termowizyjna

Ciepły montaż polecany jest w przypadku okien każdego rodzaju, jednak najbardziej wymierne korzyści daje wówczas, gdy połączymy go z oknami energooszczędnymi, np. tymi, dostępnymi w ofercie firmy OknoPlus. Profile z wypełnieniem THERMO o współczynniku przenikalności termicznej profilu Uf=1,0 W/(m2K) (!)  oraz ciepłochłonne szyby o współczynniku przenikalności termicznej U 0,5 W/(m2K) zagwarantują, że nasz dom będzie przyjemną, ciepłą przystanią.

Decydując się na zakup nowych okien staramy się, by były one nie tylko eleganckie i funkcjonalne, ale również energooszczędne. Dzięki temu zyskujemy bowiem gwarancję, że nasz dom będzie odpowiednio zabezpieczony przed działaniem niekorzystnych czynników zewnętrznych. Aby rzeczywiście nic nie zepsuło nam naszej wizji idealnego domu, będącego oazą ciepła i spokoju, warto zdecydować się na polecany przez firmę OknoPlus, ciepły montaż stolarki okiennej, wykonywany przez przeszkolone w tym zakresie ekipy.

Ciepły montaż krok po kroku

(Aplikacja pianki, fot. Soudal)

Tegoroczna zima nie rozpieszcza nas temperaturami. Gdy mróz „puka” do naszych okien i drzwi tym bardziej doceniamy ich solidny montaż. Jeśli jednak jakość materiałów uszczelniających użytych do montażu pozostawiała wiele do życzenia – nawet najlepsze okna stracą swoje właściwości termoizolacyjne, a przez źle zaizolowane szczeliny będzie uciekać ciepło. Nie oznacza to jednak, że musimy czekać na odwilż by ocieplić „klimat” w naszym domu.

Pianki zimowe marki Soudal  dzięki specjalnej formule mogą  być stosowane nawet przy -10C° umożliwiając wykonanie niezbędnych napraw także w trakcie zimy. Standardowa pianka użyta w zbyt niskich temperaturach spływa z powierzchni pionowych przed rozprężeniem nie wypełniając odpowiednio szczelin. A po utwardzeniu nawet przy niewielkim  nacisku  – kruszy się i pęka.

Upewnijmy się zatem czy zatrudniony przez nas montażysta używa pianek przystosowanych do użycia w niskich temperaturach. Jedynie one zagwarantują doskonałą izolacyjność termiczną, jak i akustyczną. W bogatej gamie produktów firmy Soudal znajdziemy pianki zimowe, które doskonale sprawdzą się jako wypełniacze zarówno pęknięć i szczelin pomiędzy elementami przegród budowlanych, jak i izolatory przepustów rurowych w ścianach, stropach czy dachach.

Gama pianek zimowych Soudal:

Soudafoam Gun Winter:  wysokiej jakości jednoskładnikowa pistoletowa pianka montażowo-uszczelniająca do niskich temperatur.

Soudafoam Gun Click&Fix Winter: wysokiej jakości jednoskładnikowa pistoletowa pianka montażowo-uszczelniająca do niskich temperatur w unikalnym systemie Click&Fix.

Firma Soudal pomyślała również o tych z nas, którym niestraszne są prace remontowe. Z myślą o nich stworzyła łatwą do stosowania jednoskładnikową piankę montażowo-uszczelniającą do niskich temperatur (Winterfoam 1K).

Produkty te charakteryzują się doskonałą przyczepnością do większości podłoży budowlanych, w tym do takich materiałów jak: cegły, beton, kamień, drewno, PCV, czy aluminium. A dzięki doskonałej tolerancji niskich temperatur mogą być stosowane nawet przy aurze niekorzystnej dla prac remontowych.  Jednocześnie, pomimo swojej nazwy, są to produkty wielosezonowe – + 30 C° stanowiące górną granicę ich zastosowania sprawia, iż doskonale sprawdzają się również w okresie wiosenno-letnim.

- Informacje ogólne

Budowa nawiewników higrosterowanych wykorzystuje zaawansowaną technologię oparta na efektach ponad 20-letnich doświadczeń i zaawansowanych badań. Jak dotąd udało sie wyposażyć ponad 1,5 miliona domów i mieszkań w efektywny system wentylacyjny, to znaczy taki, który wentyluje to co potrzeba, kiedy potrzeba i tam, gdzie potrzeba.

Nawet bez wykorzystania nawiewnika, wedle praw fizyki ilość dostarczonego powietrza zewnętrznego jest równa ilości powietrza usuwanego z zewnątrz; jednakże sporadyczny charakter przepływów powietrza uniemożliwia w takim przypadku traktowanie ich jako poprawnej dystrybucji powietrza zewnętrznego.

Po pierwsze, aby mieć pewność, że powietrze zewnętrzne przepływa z pomieszczeń mieszkalnych do pomieszczeń pomocniczych oraz, ze wszystkie te pomieszczenia prawidłowo wentylowane, zdecydowano się na instalację nawiewników o stałym przepływie. W takiej konfiguracji, całkowity przepływ powietrza został podzielony, ale nie dokonano prawidłowego rozdziału w obrębie mieszkania. Nawet jeżeli rozważymy możliwość zaopatrzenia takich nawiewników w ruchomą przesłonę, regulacja przepływu powietrza pozostaje w gestii użytkowników i jest przez nich kontrolowana.

W ten sposób powstał pomysł stworzenia nawiewnika łączącego w sobie mechanizm kontroli odpowiedniego przepływu powietrza przez otwory, z wilgotnością względną uważaną zazwyczaj za dobry wskaźnik zanieczyszczenia pomieszczenia.

- Zasada działania

Technologia produktów higrosterowanych opiera się na wykorzystaniu fizycznych właściwości materiału polegających na zdolności rozciągania lub kurczenia sie, w zależności od poziomu wilgotności względnej otoczenia. Taśma nylonowa wykorzystywana w produkcji nawiewników higrosterowanych lub kratek posiada właściwość rozciągania się od 2 do 5 mm/m przy 10 % wzroście wilgotności względnej.

Jak pokazano na wykresie psychometrycznym, wilgotność względna jest powiązana z dwoma parametrami: wilgotnością bezwzględną i temperaturą. Wpływ tego drugiego wskaźnika jest niezwykle wazny, wziąwszy pod uwage na przykład fakt, że przy temperaturze okolo 20 stopni C, whanie +/- 1 st. C generuje zróżnicowanie poziomu wilgotności względnej na poziomie prawie +/- 3 procent.

Ponieważ temperatura otoczenia czujników kratek oraz temperatura w pokojach są bardzo podobne, oznaczenie krzywej reakcji dla takiego produktu nie stanowi problemu. Jednakże, szczególną uwagę należy zwrócic na zjawisko uwarstwienia temperatury, w szczególności w pomieszczeniach, gdzie istnieje system grzewczy.

Ten aspekt w odniesieniu do nawiewników jest o wiele bardziej skomplikowany biorąc pod uwagę, iż amplituda wilgotności względnej w głównych pokojach jest raczej niska. Na przykład, jest ogólnie przyjęte, iż wzrost wilgotności względnej pomiędzy nieużywanym pokojem a pokojem używanym przez dwie osoby wynosi od 10 do 15 procent. Należy zauważyć, iż w przypadku nieużywanego pokoju wahania wilgotności względnej, spowodowane różnicą temperatur w okresie pełnego roku kalendarzowego, mogą przewyższać 30 procent. A zatem, albo stawiamy na stałe warunki klimatyczne na zewnątrz, a wówczas dość łatwym będzie określenie krzywej, która dokładnie pokryje pełny zakres wahań wilgotności względnej wewnątrz pomieszczeń, albo decydujemy się na wykorzystanie parametrów klimatu na zewnątrz. Ten aspekt ukazuje trudności wynikające z budowy nawiewników higrosterowanych, na które wpływ musi mieć jedynie wilgotność wewnątrz pomieszczenia.

Wymyślone rozwiązanie pozwalające “zwalczać” efekty wysokich wahań bezwzględnej wilgotności zewnętrznej w ciągu roku, polegało na stworzeniu technologii opartej na podniesieniu amplitudy wewnętrznej wilgotności względnej pomiędzy pomieszczeniem używanym i nieużywanym. Jedynym sposobem, aby to umożliwić było miejscowe zredukowanie temperatury w otoczeniu czujników w nawiewnikach, wykorzystując do tego wpływ temperatury zewnętrznej.

Pojawił sie zatem pomysł zaprojektowania takiego nawiewnika, który będzie potrafił stworzyć odpowiednią temperaturę w otoczeniu czujnika, temperaturę pośrednią pomiędzy temperaturę wewnątrz i na zewnątrz, oraz na tyle stałą, na ile będzie to możliwe bez względu na przepływający strumień powietrza. Dwadzieścia lat badań i doświadczeń pozwoliło na zaprojektowanie skomplikowanego systemu mechanicznego, którego celem jest stworzenie warunków dla powyższej średniej temperatury.

- Budowa nawiewnika

Nawiewnik higrosterowany jest zbudowany z części przedniej oraz podstawy wykonanej z tworzywa sztucznego, rpzepustnicy umożliwiającej zróżnicowanie jego otwierania oraz czujnika wilgotności składającego sie z 8 taśm nylonowych, które rozciągają się proporcjonalnie do wartości miejscowej wilgotności względnej (około 2 do 5 mm/m na 10 procent wzrostu wilgotności względnej).

Rys. 1: Elementy nawiewnika higrosterowanego oraz jego przekrój

Wiązka taśmy nylonowej (a) jest rozciągana przez zewnetrzną sprężynę. Jej część zewnętrzna poruszana wolnym ruchem spowodowanym różnicą wilgotności, powoduje ruch okrężny ramienia, które porusza przepustnicę (e), otwierając ją lub zamykając w zależnosci od wahań wilgotności względnej. Nawiewnik składa się z głównego kanału (b) wprowadzającego powietrze z zewnątrz, oraz mniejszego kanału (c), umiejscowionego pomiedzy kanałem głównym a pokrywą ochronną (d) części kontrolnej. Przez mniejszy kanał (c) przepływa powietrze wewnętrzne. A zatem taśma nylonowa jest pod dużym wpływem wilgotności wewnętrznej.

]]> http://solidnydom.pl/technologia-nawiewnikow-higrosterowanych.html/feed 0 http://solidnydom.pl/charakterystyka-termiczna-nawiewnikow-higrosterowanych.html http://solidnydom.pl/charakterystyka-termiczna-nawiewnikow-higrosterowanych.html#comments Tue, 09 Dec 2008 01:00:01 +0000 aereco - Właściwości

Nawiewniki higrosterowane charakteryzują się nominalna krzywą reakcji (otwarcie Vs wewnętrzna wilgotność względna) przy różnicy ciśnienia wynoszącej 10 Pa oraz takiej samej temperatirze wewnątrz i na zewnątrz.

Rys. 1: Przepływ powietrza Vs. wilgotność względna przy różnicy ciśnienia wynoszącej 10 oraz takiej samej temperaturze wewnątrz i na zewnątrz.

Powyższy wykres obrazuje krzywą reakcji przedstawiającą zjawisko histerezy w cyklu otwarcia / zamknięcia dla standardowego nawiewnika (od 4 do 32 m3/h przy wilgotności względnej o wartości pomiędzy 45 do 60% przy podciśnieniu 10 Pa).

Temperatura takiego czujnika nie jest równa temperaturze pośrodku pokoju. Powietrze przepływające przez kanał otwierający oraz odizolowanie nawiewnika generuje, w pobliżu czujnika, średnia temperaturę o wartości pomiędzy temperaturą wewnątrz a na zewnątrz. Dla takiej samej wartości wilgotności bezwzględnej wewnatrz, wilgotność względna w otoczeniu czujnika będzie inna. Równoważna temperatura czujnika zawiera się w następującym wzorze:

T czujnika = T wew. - a. (Twew. – T zew.)

Gdzie a oznacza współczynnik poprawkowy temperatury, a= 0.25

Rys. 2: Ciepło napływające na nawiewnik higrosterowany

Metoda oceny współczynnika poprawkowego temperatury a

Współczynnik poprawkowy temperatury a oblicza się w oparciu o
średnią krzywych reakcji stopnia otwarcia w zależno
żci od wilgotnoś
ci względnej wewnętrznej przy zrónicowanej temperaturze na zewnątrz. Krzywa temperatury zewnętrznej identyczna do krzywej temperatury wewnętrznej uważana jest za krzywą odniesienia.

Rys. 3: Krzywa reakcji (przepływ w zależności od wilgotności względnej wewnętrznej) dla zróżnicowanej temperatury zewnętrznej oraz przy różnicy ciśnienia w wysokości 10 Pa

Przy temperaturze na zewnątrz niższej od temperatury wewnątrz, każdemu przepływowi powietrza odpowiada równoważna wilgotność
 względna równa wilgotnoś
ci względnej odczytanej na nominalnej krzywej dla tego samego przepływu powietrza. Na podstawie tej równoważnej warto
ści wilgotnoś
ci względnej oraz na podstawie stężenia pary wodnej wewnątrz odczytujemy równoważną temperaturę w otoczeniu czujnika wilgotno
ści.
Na koniec, przy stałej temperaturze wewnątrz, możemy okreś
lić zależność
 pomiędzy temperaturą na zewnątrz a temperaturą równoważną w otoczeniu czujnika wilgotnoś
ci przy zastosowaniu współczynnika korekcyjnego temperatury a. Poprzedni wykres (Rys. 3) wskazuje następujący zakres wilgotnoś
ci względnej w cyklu otwarcia / zamknięcia przy różnych warto
ściach temperatury na zewnątrz.

• od 31 so 50 % przy temperaturze na zewnątrz około 2 st. C
• od 37 do 53 % przy temperaturze na zewnątrz około 10 st. C
• od 46 do 62 % przy temperaturze na zewnątrz bliskiej wartości temperatury wewnątrz

Wpływ współczynnika poprawkowego temperatury na charakterystykę cieplną nawiewników

W okresie grzewczym, im większa różnica pomiędzy temperaturą na zewnątrz a temperaturą wewnątrz, tym większy spadek wilgotności względnej powodowany przez wentylację. Oznacza to, iż czujnik musi zostać schłodzony powietrzem zewnętrznym, aby uzyskać taką wilgotność względną w otoczeniu czujnika pozwalającą na otwarcoe przepustnic(y). Współczynnik a o wartości 0.25 oznaczający temperaturę równoważną w otoczeniu czujnika (wzór 2) uważany jest za optymalny do uzyskania miejscowej wilgotności względnej pozwalające na otwarcie przepustnicy, bez względu na wysokość temperatury na zewnątrz. Poniższy przykład ilustruje przestawioną wyżej zasadę:

Rys. 4: Wpływ współczynnika poprawkowego temperatury na przepływ powietrza przy temperaturze na zewnątrz o wartości -5 st.C.

Zakładając, że warunki zostały sztucznie stworzone, powyższy wykres pokazuje, że przy temperaturze na zewnątrz bliskiej -5st.C, wilgotność względna w otoczeniu czujnika przy zastosowaniu współczynnika korekcyjnego temperatury o wartości 0.25 wciąż wykazuje wartość pozwalającą na otwarcie nawiewnika (pomiędzy 45.8% a 55%). Odwrotnie, w otoczeniu czujnika przy zastosowaniu zerowego współczynnika zmiany temperatury, wartość równoważniej wilgotności względnej wynosi od 44.5% do 50.2%. Oznacza to, że różnica wilgotności względnej wynika z zastosowania współczynnika korekcyjnego temperatury a. A zatem, współczynnik zmiany temperatury umożliwia nawiewnikom higrosterowanym działanie w każdych niemal warunkach klimatycznych, bez względy na wysokość temperatury na zewnątrz. Nawet przy niskiej wilgotności względnej pośrodku pokoju, wilgotność w otoczeniu czujnika pozostanie zawsze w zakresie umożliwiającym otwarcie nawiewników, pozwalając przepływać powietrzu w zależności od potrzeb.

Kolejne dwa wykresy pokazują w jaki sposób utrzymywana jest praca nawiewników bez względu na wysokość temperatury na zewnątrz.

Rys. 5: Zakres wilgotności względnej w otoczeniu czujnika oraz pośrodku w okresach zimnych

Przy temperaturze 3st.C na zewnątrz, wilgotność względna w otoczeniu czujnika zawiera się w wartościach pomiędzy 40% a 59 % mimo, iż wilgotność względna na środku pokoju waha się pomiędzy 30% a 45%.

Rys. 6: Zakres wilgotności wzlędnej w otoczeniu czujnika oraz na środku pokoju w pełni sezonu

W połowie sezonu obserwujemy tę samą zależność – wilgotność względna w otoczeniu czujników utrzymywana jest na poziomie pomiędzy 45% a 61%, podczas gdy wilgotność względna wewnątrz utrzymuje się na poziomie pomiędzy 41% a 56%.
Tak więc, możemy zauważyć, iż równoważna wilgotność zawsze utrzymuje się na poziomie pozwalającym na otwarcie nawiewnika bez względu na warunki zewnętrzne.

Porównanie nawiewników higrosterowanych z nawiewnikami o stałej wydajności

Aby zobrazować efektywność nawiewników higrosterowanych, porównamy ich działanie z działaniem nawiewników o stałej wydajności na prostym przykładzie. Rysunek 7 obrazuje zróżnicowane rozmieszczenie pomieszczeń w przykładowym mieszkaniu.

Rys. 7: Porównanie mieszkań wyposażonych w nawiewniki higrosterowane i nawiewniki o stałej wydajności

Tabela 1 poniżej przedstawia wartości dla nawiewników i otoczenia w stałych warunkach

Uwaga: Przyjmuje się iż poniższe parametry są stałe i takie same dla obu pomieszczeń.
Warunki wewnętrzne: temperatura: 19 st.C, n50=0 h-1, szczelno
 budynku: n50 = 0 h-1
Warunki zewnętrzneL temperatira: 0 st.C, wilgotność względna: 80%

Tab. 1: Porównanie pomieszczeń zaopatrzonych w nawiewniki higrosterowane i o stałej wydajności

Dostosowanie do potrzeb

Poprzednia symulacja wykazała, iż ilość powietrza przepływająca przez nawiewniki o stałej wydajności jest całkowicie nie przystosowana do rzeczywistych potrzeb. Ilość powietrza przepływającego przez każdy z tych nawiewników równa się całkowitej ilości przepływającego powietrza podzielonego pomiędzy liczbę nawiewników. W przeciwieństwie do tego, powietrze przepływające przez nawiewniki higrosterowane nie jest dzielone w sposób sztuczny, ale doprowadzane w zależności od potrzeb wentylacyjnych danego pomieszczenia.

Szczelność mieszkań

Jeżeli rozważymy wentylację spowodowaną infiltracją powietrza, interesującym może okazać się jej wpływ na działanie nawiewników higrosterowanych. W tym celu, przeprowadziliśmy podstawowe symulacje dla trzech różnych poziomów szczelności (n50=0.5 h-1, n50=2.0 h-1, n50=3.0 h-1).
W poniższej tabeli, przepływy powietrza zostały określone w ilościach dla różnej infiltracji powietrza. Oczywiście infiltracja pojawia sie niezależnie od działającej instalacji wentylacyjnej. Różnica ciśnienia powstająca pomiędzy obiema stronami każdego nawiewnika zmniejsza się; a zatem zjawisko napływu powierza w zależności od poziomu wilgotności względnej nieco sie zmniejsza. Należy jednak pamiętać, iż nawet przy niskiej szczelności n50=3.0 h-1, przepływ powietrza jest zapewniony.

Tab. 2: Przepływ powietrza przez nawiewniki higrosterowane i o stałej wydajności przy różnych poziomach szczelności

Zjawisko to przedstawia się znacznie gorzej w przypadku nawiewnikow o stałej wydajności, jeżeli weźmiemy pod uwagę niejednolitą dystrybucję powietrza infiltracyjnego. Brak równowagi w dystrybucji powietrza jest jeszcze bardziej widoczny, gdy powietrze infiltracyjne jest nieprawidłowo rozprowadzane.

Powyższe wykazuje, iż właściwa hermetyczność zwiększa efektywność wentylacji higrosterowanej zarówno w odniesieniu do oszczędności energii, jak i jakości powietrza.

]]> http://solidnydom.pl/charakterystyka-termiczna-nawiewnikow-higrosterowanych.html/feed 0 http://solidnydom.pl/ile-powietrza-potrzebuja-pomieszczenia.html http://solidnydom.pl/ile-powietrza-potrzebuja-pomieszczenia.html#comments Tue, 09 Dec 2008 01:00:01 +0000 martah Według normy PN-83/B-03430 strumień objętości powietrza
wentylującego dla mieszkań określa się jako sumę strumieni powietrza usuwanego
z pomieszczeń kuchni, łazienki, oddzielnego ustępu i ewentualnie garderoby, w
temperaturze wewnętrznej zgodnie z PN-82/B-02402, bez uwzględnienia różnicy
ciśnień spowodowanej działaniem wiatru.

W takich warunkach wymagany normatywny strumień
powietrza wywiewanego (niezależnie od wielkości mieszkania) wynosi:

• dla mieszkania typu A – 120m3/h
• dla mieszkania typu B – 150m3/h
• dla mieszkania typu C – 165m3/h

mieszkanie typu A – lokal, gdzie łazienka i WC to jedno pomieszczenie,

mieszkanie typu B – łazienka oraz WC to oddzielne pomieszczenia,

mieszkanie typu C – łazienka i WC jako oddzielne pomieszczenia oraz dodatkowo w
tym mieszkaniu znajduje się pomieszczenie bezokienne.

Nocą strumień objętości powietrza wentylującego może być
zredukowany do 20m3/h/osobę.

Zaleca się projektowanie urządzeń, które pozwalają zwiększyć
ilość powietrza usuwanego z kuchni w czasie jej użytkowania. Ich wydajnść
powinna wynosić co najmniej 120 m3/h.

Wymagania normatywne

Prawidłowa wentylacja powinna zapewniać doprowadzenie
powietrza do pokoi oraz kuchni z oknem zewnętrznym oraz usuwanie powietrza
zużytego z kuchni, łazienki, oddzielnego ustępu, ewentualnego pomocniczego
pomieszczenia bezokiennego (składzik, garderoba), pokoju oddzielonego od tych
pomieszczeń więcej niż dwojgiem drzwi, pokoju znajdującego się na wyższym
poziomie w wielopoziomowym domu jednorodzinnym lub wielopoziomowym mieszkaniu
domu wielorodzinnego.

W budynku o wysokości do 9 kondygnacji może być stosowana
wentylacja grawitacyjna lub mechaniczna. W budynkach wyższych należy stosować
wentylację mechaniczną wywiewną lub nawiewno-wywiewną.

W mieszkaniach wyposażonych w paleniska na paliwo
stałe, kominki lub gazowe podgrzewacze wody z grawitacyjnym odprowadzeniem
spalin, może być stosowana tylko wentylacja grawitacyjna lub mechaniczna
wentylacja nawiewno-wyciągowa.

Na podst. mat. Stowarzyszenia Polskiej Wentylacji

Zanieczyszczenia z przewodów wentylacyjnych w budynkach należy
usuwać co najmniej raz w roku, jeżeli większa częstotliwość nie wynika
z warunków użytkowych. Obowiązki kontroli ciążą na właścicielu,
zarządcy lub użytkowniku, a przeprowadzić ją mogą osoby posiadające kwalifikacje mistrza w rzemiośle kominiarskim.

Zgodnie z rozporządzenie ministra spraw wewnętrznych i administracji z
16 sierpnia 1999 r. w sprawie warunków technicznych użytkowania budynków
mieszkalnych określa wymagania wobec zarządców budynków dotyczące między innymi
wentylacji oraz kanałów i przewodów spalinowych i dymowych.

Rozdział 6

Użytkowanie instalacji i urządzeń wentylacyjnych

§ 22. 1. Instalacje i urządzenia wentylacyjne powinny w
okresie ich użytkowania zapewniać możliwość skutecznej wymiany powietrza w
pomieszczeniach zgodnie z warunkami założonymi w projekcie.

2. Instalacje i urządzenia, o których mowa w ust. 1, w
okresie ich użytkowania powinny być utrzymywane w stanie technicznym
zapewniającym sprawność i niezawodność funkcjonowania.

§ 23. W okresie użytkowania instalacji i urządzeń, o
których mowa w § 22 ust. 1, należy zapewniać:

1) pełną drożność i szczelność przewodów i urządzeń,

2) utrzymanie pełnego wymaganego przekroju kratek
wentylacyjnych,

3) realizację wymaganych robót konserwacyjnych i
remontowych,

4) realizację zaleceń pokontrolnych wydawanych przez
upoważnione organy kontroli i nadzoru,

5) w razie uzasadnionej potrzeby – kontrolę stanu
technicznego instalacji i urządzeń wentylacyjnych.

§ 24. Wprowadzanie jakiejkolwiek zmiany w instalacji i
urządzeniach wentylacyjnych w lokalu wymaga wcześniejszego uzyskania zgody
właściciela budynku.

Rozdział 7

Użytkowanie kanałów i przewodów spalinowych oraz dymowych

§ 25. 1. Kanały i przewody spalinowe w okresie ich
użytkowania powinny zapewniać możliwość odprowadzania spalin powstałych w
procesie spalania paliw, zgodnie z założonymi warunkami.

2. Kanały i przewody dymowe powinny w okresie ich
użytkowania zapewniać możliwość odprowadzania dymu powstałego w procesie
spalania paliw stałych, zgodnie z założonymi warunkami.

§ 26. 1. Kanały i przewody spalinowe oraz dymowe w budynku
powinny być utrzymywane w stanie technicznym zapewniającym skuteczne i
niezawodne ich funkcjonowanie.

2. W okresie użytkowania kanałów i przewodów, o których mowa
w ust. 1, należy zapewniać:

1) ich drożność oraz szczelność,

2) realizację planu remontów przez osoby posiadające
kwalifikacje, o których mowa w art. 62 ust. 6 ustawy,

3) nadzór nad realizacją robót konserwacyjnych, napraw i
wymian oraz nadzór nad wykonawstwem usług związanych z realizacją zaleceń
wynikających z okresowych kontroli w lokalach,

4) realizację zaleceń pokontrolnych wydawanych przez
upoważnione organy kontroli i nadzoru,

5) w razie uzasadnionej potrzeby – kontrolę stanu
technicznego tych kanałów i przewodów.

§ 27. Wprowadzanie jakichkolwiek zmian w kanałach i
przewodach spalinowych lub dymowych w lokalu wymaga wcześniejszego uzyskania
zgody właściciela budynku.

Wentylacja i klimatyzacja powinny zapewniać odpowiednią jakość
środowiska wewnętrznego, w tym wielkość wymiany powietrza, jego
czystość, temperaturę, wilgotność względną, prędkość ruchu w pomieszczeniu,
przy zachowaniu przepisów odrębnych i wymagań Polskich Norm dotyczących
wentylacji, a także warunków bezpieczeństwa pożarowego i wymagań
akustycznych określonych w rozporządzeniu.

Jak kupić?

Ile potrzebujemy nawiewników?

Polska Norma PN-83/B-03430 Az3 2000 “Wentylacja w budynkach
mieszkalnych zamieszkania zbiorowego i użyteczności publicznej.
Wymagania” określa ilość powietrza, jaką musimy usunąć (a więc i
dostarczyć) dla poszczególnych pomieszczeń i wynosi odpowiednio:

Przykład
doboru liczby nawiewników dla 3 pokojowego mieszkania z kuchnią
posiadającą okno zewnętrzne, łazienką oraz oddzielnym WC

1. sumujemy ilość powietrza którą należy usunąć a więc i dostarczyć wg powyższej tabeli:

W przedstawionym mieszkaniu należy zamontować 4 nawiewniki.

W jakich pomieszczeniach należy zamontować nawiewniki?

Rozmieszczenie
nawiewników należy rozpocząć od doboru odpowiedniej liczby nawiewników
do ilości pomieszczeń. Według przeprowadzonych w pkt. 3 obliczeń
wynika, że należy zamontować 4 nawiewniki. W pierwszej kolejności
umieszczamy po 1 sztuce w każdym pokoju. W naszym przypadku pozostaje
jeden nawiewnik, w zależności od powierzchni największego pokoju
umieszczamy go w pokoju (razem będą dwa nawiewniki w jednym
pomieszczeniu), gdy pokój jest większy niż 25m². W przeciwnym wypadku
czwarty nawiewnik umieszczamy na oknie kuchennym.

Jak zamontować?

Nawiewniki montowane są
w górnej części stolarki okiennej lub w kasecie rolety zewnętrznej. W
większości przypadków nawiewniki można zamontować na już istniejących
oknach. W przypadku okien PVC nawiewniki montuje się na przylgach
okiennych, tzn. element wewnętrzny na skrzydle, a okap zewnętrzny na
ościeżnicy okna. W tym celu należy wykonać otwory o podanych przez
producenta wymiarach. Frezowanie otworów odbywa się bez uszkodzenia
wzmocnienia stalowego okna.

W oknach drewnianych otwory frezowane są tylko na skrzydle lub tylko na
ościeżnicy. Decyzję o wyborze miejsca montażu należy podjąć na
podstawie dostępnej odległości między skrzydłem okna a nadprożem.

Sposób użytkowania

Często, wbrew naszym oczekiwaniom i planom prace budowlane
przedłużają się. Warto je dokończyć – zamontować i uszczelnić okna oraz
osadzić drzwi. Zapobiegniemy w ten sposób ewentualnym stratom powstałym
w wyniku działania czynników atmosferycznych (nawiewanie śniegu, dostęp
wilgoci oraz mrozu). Przy pracach montażowych w okresie
jesienno-zimowym należy zaopatrzyć się w zimowe odmiany pian. Najlepiej
jeszcze przed obniżeniem się temperatur mieć w zapasie kilka puszek
pian zimowych, ponieważ przy pracach wykonywanych rano lub późnym
wieczorem, temperatury znacznie obniżają się i wykorzystanie piany
zimowej jest konieczne. Już od +5 C powinniśmy korzystać z pian
zimowych. Piany te umożliwiają pracę w trudnych zimowych warunkach
(kiedy temperatury dochodzą nawet do – 10 C). Piany te charakteryzują
się dużą siłą spajania i przyczepnością do typowych materiałów
stosowanych w budownictwie.

Szczelne okna to oszczędność ciepła

Kiedy spostrzeżemy, że przy ościeży okna zbiera się para, woda lub
drobinki lodu to znak, że nasze okno przepuszcza zimne powietrze do
środka, a wypuszcza nagrzane. Taka sytuacja jest wynikiem nieprawidłowo
osadzonych i uszczelnionych okien. Powoduje to dodatkowe straty ciepła
( o około 10 proc.). Montując okna zimą należy zwrócić szczególną uwagę
na rodzaj piany, której używamy do tego typu prac. Stosując odpowiednie
piany zimowe minimalizujemy niekontrolowany przepływ powietrza oraz
oszczędzamy ciepło.

Montujemy sami, czy zlecamy specjaliście

Jeżeli zdecydujemy się na wymianę pojedynczego okna – nie musimy
wzywać ekipy monterskiej – możemy sami je osadzić, co znacznie
zmniejsza koszt inwestycji. Wymieniając okno zimą, należy zastosować do
ich osadzenia piany zimowe. Najlepszym rozwiązaniem będą piany wężykowe
niskoprężne. Stosując je nie ryzykujemy niekontrolowanego przyrostu
objętości piany a tym samym zapobiegamy wypaczeniu profilu okna. Przed
użyciem należy oczyścić powierzchnie robocze z kurzu i brudu. Nie
zapomnijmy dokładnie wstrząsnąć puszką ok. 30 sek. – pozwoli nam to na
maksymalne wykorzystanie zawartości. Nakładając pianę należy dokładnie
wypełnić szczelinę, a nadmiar piany usunąć. Problem mogą nastręczać
trudnodostępne miejsca ( np.: przy suficie). Większość dostępnych na
rynku pian wymaga trzymania puszki w pozycji dnem do góry. Dlatego przy
wyborze pian wężykowych zwróćmy uwagę na piany, które mogą być
stosowane w każdej pozycji roboczej.

O ile zimowe piany wężykowe mogą być stosowane przez każdego, o tyle
zimowe piany pistoletowe przeznaczone są dla profesjonalistów
i zawodowych monterów. Wymagają one wyjątkowej sprawności oraz
umiejętności. Są bardziej skomplikowane w obsłudze aniżeli piany
wężykowe. Profesjonalne ekipy monterskie, pracując podczas mrozów,
stosują piany zimowe, ponieważ ich zaletą jest: odporność na niską
temperaturę oraz wysoka wydajność (np.: Tytan do PCV piana pistoletowa
zimowa). Zastosowanie tych pian daje gwarancję skuteczności i wysokiej
jakości. Dodatkową cechą pian zimowych jest fakt, iż nie wymagają one
doprowadzenia puszki do temperatury pokojowej, co oznacza, że mogą być
stosowane na zewnątrz oraz wewnątrz pomieszczeń (np.: Tytan piana
pistoletowa zimowa). Jeżeli nie mamy doświadczenia w montowaniu okien -
nie ryzykujmy stosowania pian pistoletowych – wykorzystajmy pianę
wężykową lub wezwijmy fachowców.

Okna i drzwi to nie wszystko

Problemem podczas mrozów są nie tylko nieszczelne okna, czy drzwi.
Czasem pojawiają się “prześwity” w ścianach i ściankach działowych
wykonanych z betonu, cegły, drewna, metalu i płyt kartonowych. Zimą
w nieszczelnych miejscach, poza stratami ciepła, wzrasta
prawdopodobieństwo pojawienia się grzybów oraz rozwoju pleśni.
Powinniśmy dobrze uszczelnić te miejsca. Warto zastosować do tego typu
prac piany zimowe. Doskonale przywierają one do gładkich powierzchni,
malowanych ścian, szkła czy PCV. Niektóre z nich są dodatkowo odporne
na powstawanie grzybów i pleśni. (np.: Tytan do PCV zimowa ).

Sposób aplikacji piany a temperatura

Przy aplikacji piany należy pamiętać, że im niższa temperatura tym
bardziej wydłuża się czas, po którym może nastąpić wstępna obróbka
utwardzonej piany. Czynnik temperatury wpływa nie tylko na czas
utwardzania, ale również na wydajność produktu. Im niższa temperatura
tym wydajność piany jest niższa. Zimowe odmiany pian mają rozwiązywać
ten problem. Dają one możliwość prowadzenia prac do temperatury – 10 C.
Podczas prac zimowych, zaleca się stosowanie pian wysokowydajnych, gdyż
nie da się precyzyjnie wyliczyć wpływu wilgoci i zimna na zużycie piany
i czas jej obróbki. Lepiej założyć pewien margines nadmiaru piany, niż
podczas montażu miałoby jej zabraknąć. Na rynku są dostępne piany
wysokowydajne np.: Tytan 65 zimowa, gdzie ze standardowej puszki 750ml
można uzyskać do 40 proc. więcej piany niż z innych standardowych pian.

Piana letnia to ryzyko

W temperaturach otoczenia poniżej +5 C standardowe letnie piany nie
nadają się do wykorzystania. Stosując taką pianę w warunkach zimowych
ryzykujemy, że spoina może nie utwardzić się właściwie, a zawartość
puszki podczas aplikacji może nie formować się w odpowiedni sposób tzn.
nie osiągnąć wymaganej konsystencji. Co to oznacza dla nas? Drzwi
i okna montowane w temperaturze poniżej + 5?C za pomocą piany letniej
będą przytwierdzone niedokładnie i za jakiś czas będziemy musieli je
wymienić. A wymienić pianę nie jest tak łatwo ( piana ściśle przylega
do stolarki okiennej i drzwiowej, z której bardzo trudną ja usunąć).
Piana letnia użyta w zimie do uszczelnienia szybko traci swoje
właściwości. W procesie rozprężania trudniej kontrolować taką pianę, co
może spowodować jej “przedawkowanie’, a w praktyce oznacza to, że nie
będzie ona dobrze izolować powierzchni.

Piany letnie i zimowe – jest różnica

Zimowe piany różnią się od letnich przede wszystkim składem
chemicznym oraz rodzajem gazu użytego jako nośnika piany. Dzięki temu
nadają się do stosowania przy temperaturze otoczenia i podłoża
wynoszącej do -10 C (w przypadku piany pistoletowej wystarczająca
temperatura puszki to do -10 C, natomiast wężykowej do -8 C). Piany
zimowe mają taką samą siłę spajania oraz zdolność do izolacji, jak
piany letnie. Piany zimowe doskonale sprawują się w temperaturach
dodatnich i można je stosować tak jak piany letnie, ale taka relacja
nie działa odwrotnie ( tzn.: pian letnich nie możemy zastosować
w zimie). Jeśli zostanie nam puszka piany zimowej, z jej wykorzystaniem
nie musimy czekać do następnej zimy.

Czasami jednak temperatura na zewnątrz pozwala na sen przy otwartym
lub uchylonym oknie z czego również wielu z nas chętnie korzysta. Ważne jest jednak,
aby nasze okna pozwalały na taką swobodę oraz umożliwiały kontrolowanie
natężenia cyrkulacji powietrza zgodnie z naszym zapotrzebowaniem. Warto
zatem pomyśleć o zamontowaniu odpowiednich okien, które będą
odpowiadały naszym potrzebom. Nie ma żadnych przeciwwskazań, do
wykonywania takiej wymiany nawet zimą, przy temperaturze -10°C, pod
warunkiem zastosowania odpowiednich pianek montażowych. Prostszym
sposobem, który może mieć wpływ na zapewnienie upragnionego ciepła w
mroźne wieczory, jest właściwa regulacja okuć.

Regulacja docisku

W zależności od pory roku,
możemy regulować siłę docisku skrzydła do ramy okna. Warto skorzystać
z możliwości regulowania okuć. Jest to bardzo prosty zabieg, który
wpływa korzystnie na zapewnienie większej szczelności w oknach.

Odpowiednie wyregulowanie okuć wpłynie na optymalne
wykorzystanie ich funkcjonalności, a w okresie zimowym przyczyni się do
mniejszych strat ciepła podkreśla Rafał Karaś, główny technolog firmy Oknoplast-Kraków.

Jeżeli nowe to jakie?

Nowoczesne okna wykonane są z szyb zespolonych, między którymi znajduje się gaz pełniący funkcję izolatora. Szyba stanowi ok. 80% powierzchni całego okna,
tak więc jej wybór w dużej mierze decyduje o właściwościach
izolacyjnych okna. Każdy producent powinien podawać wskaźnik
przenikania ciepła w oferowanych produktach.

Zwracając uwagę na symbol “U” wiemy, w jakim
stopniu będziemy mieli zagwarantowaną izolację cieplną. Im mniejsza
wartość “U” tym okno lepiej izoluje utratę ciepła. Obecnie firma
Oknoplast-Kraków, która produkuje nowoczesne okna, stosuje w produkcji
m.in. szybę Thermoline, cechującą się współczynnikiem “U” o wartości
1,0 W/m?K. Parametr ten decyduje o zachowaniu wysokiej temperatury w
mieszkaniach. Producenci szyb dążą do obniżenia wspomnianego
współczynnika różnymi sposobami.

Jednym z elementów jest np. wprowadzona przez Oknoplast-Kraków Termoramka.
Ta międzyszybowa ramka zbudowana ze stali szlachetnej wydatnie
eliminuje tzw. mostek termiczny, zmniejszając straty ciepła w stosunku
do tradycyjnych ramek aluminiowych.

Na podst. mat. Oknoplast Kraków

Jeśli ściany budowaliśmy z elementów ceramicznych, najlepiej z tego
właśnie rodzaju elementów wykonać nadproża. Dawniej wykonywało się je z
cegły, układanej na szalunkach i zbrojonej prętami lub bednarką. Z
cegieł do dziś wykonuje się nadproża nad otworami o nietypowych (np.
łukowych) kształtach.

Dziś producenci oferują nam gotowe, prostsze rozwiązania. Ze względu na
dużą ich różnorodność trudno określić ich dokładne parametry.

Można jednak wyodrębnić kilka podstawowych typów:

• kształtki nadprożowe

Są to ceramiczne elementy w kształcie litery „U”. Pełnią
funkcję deskowania dla wykonywanego na budowie rdzenia żelbetowego,
pozwalając jednocześnie na zachowanie jednolitego materiału na elewacji
ściany. Jako że zwykle są rozwiązaniem systemowym, ich wymiary można
dobrać do grubości ściany.

W przypadku gdy kształtki te nie zapewniają właściwej izolacyjności
nadproża, a nie przewiduje się ocieplenia całej ściany od zewnątrz,
warstwę izolacji termicznej można umieścić wewnątrz kształtek.

Kształtki te pod względem wytrzymałościowym i akustycznym w niczym nie ustępują podstawowym elementom ściennym.