Klaus J. Galil-a
Tłumaczył Bronisław Bartkiewicz

Jest to zdolność spełnienia zespołu wymagań, stawianych powłoce budynku, oknom, drzwiom balkonowym i innym otworom w budynku w zakresie szczelności. Szczelność w odniesieniu do powietrza jest podstawową przesłanką, określającą izolacyjność cieplną budynku. Tylko konstrukcje szczelne na przenikanie powietrza i wiatru mogą zabezpieczać przed przedostawaniem się ciepłego i wilgotnego powietrza do ścian konstrukcji i kondensowania się tam w chłodniejszych obszarach.

Budynkom stawia się następujące wymagania w zakresie szczelności:

  • Jeśli przewodzące ciepło powierzchnie, np. ściany zewnętrzne, są utworzone przez szalunki, albo nakładane czy łączone na zakład elementy budowlane w kształcie płyt (np. gont, płytki okładzinowe małych wymiarów), to należy całą powierzchnię wyłożyć warstwą nie przepuszczającą powietrza, gdy w inny sposób nie można zapewnić odpowiedniej szczelności.
  • Współczynnik przepuszczalności przez szczeliny w oknach zewnętrznych i drzwiach balkonowych pomieszczeń ogrzewanych nie powinien przekraczać wartości, podanych w poniższej tabeli.
  • Współczynnik przepuszczalności szczelin (an ) oznacza ilość powietrza, przechodzącą przez skrzydła i ramy okienne na jednostkę czasu, długości i różnicy ciśnień.
  • Pozostałe szczeliny (np. powstałe w wyniku przechodzenia płatwi i komina, połączeń okien, drzwi balkonowych i zwykłych) w powierzchni zewnętrznej przewodzącej ciepło powinny być trwale uszczelnione stosownie do aktualnego poziomu techniki.



    Oprócz wymiany ciepła (DIN 4108), należy mieć na uwadze wymagania higieny i zapewnić wystarczającą wymianę powietrza, ograniczoną wilgotność oraz w odpowiednich przypadkach doprowadzenie powietrza do palenisk.

    Wykonanie
    Stworzenie warstwy nieprzepuszczalnej dla powietrza jest możliwe tylko przy zastosowaniu właściwych materiałów i konstrukcji, charakteryzujących się jednostkową przepuszczalnością powietrza poniżej 0,1 m 3 /(m 2 h) przy różnicy cisnień 50 Pa.

    Pod warunkiem prawidłowego wykonania, do warstw nieprzepuszczalnych mogą być stosowane następujące materiały lub konstrukcje:

  • folia z PE,
  • alufolia,
  • papier budowlany,
  • mur otynkowany,
  • twarde płyty wiórowe,
  • płyty sprężone,
  • płyty gipsowo – kartonowe,
  • sklejka.

    Połączenia na zakład, połączenia krawędzi, wpusty i przenikania się powierzchni należy w zależności od rodzaju materiału uszczelnić taśmą akrylową, kauczukową lub butylokauczukową. Ponadto jako warstwy nieprzepuszczające powietrza mogą być stosowane:

  • wełna mineralna,
  • mur nieotynkowany,
  • deski na wpust i pióro,
  • spinane folie i papier budowlany,
  • miękkie płyty wiórowe.

    Warstwę nieprzepuszczalną dla powietrza układa się z reguły na wewnętrznej stronie ściany zewnętrznej i pełni równocześnie funkcję izolacji przeciwwilgociowej.

    Aby uzyskać konstrukcje nieprzepuszczalne dla powietrza powinny być spełnione szczególne warunki:

  • Każdy element budowlany (dach, ściana) powinien być wyłożony warstwą nieprzepuszczalną.
  • Połączenia warstw nieprzepuszczalnych ze sobą i z przyległymi elementami budowlanymi powinny odbywać się wzdłuż linii prostych.
  • Należy w miarę możliwości unikać punktowych przejść przez te warstwy takich elementów, jak np. płatwie, podpory stropowe z belek drewnianych, instalacje elektryczne itd. Jeśli to nie jest możliwe, takie przejścia powinny być starannie zaplanowane i opracowane warunki ich realizacji.

    Normalizacja
    DIN 4108. W-rmeschutz im Hochbau. W-rmeschutzverordnung (VSVO 95) Izolacje cieplne w budownictwie, Rozporządzenie o Zasadach Izolacji Cieplnej (WSVO 95).