Zabezpieczenie uszczelnień i izolacji dachowych odbywa się przez zaklejanie, zamocowanie mechaniczne lub obciążenie dodatkowe. Zależnie od położenia (strefa obciążenia wiatrem) oraz od geometrii budynku należy obliczyć odpowiednie środki mocujące. Przy budynkach o wysokości do 20 m można stosować wartości potwierdzone doświadczalnie wg tablicy 1.

Wskazówki praktyczne
Jeśli zabezpieczenie uszczelnienia przed ssącym działaniem wiatru odbywa się przez zamocowanie mechaniczne, należy stosować warstwy uszczelnienia o wysokiej odporności na rozrywanie. Przy bitumicznych pasach uszczelniających zaleca się stosować taśmy z wkładką tkaninową lub wkładką z włókniny poliestrowej.

Przy mocowaniu mechanicznym roboczą wytrzymałość elementów mocujących należy – w przypadkach wątpliwych – kontrolować na miejscu przez próbne wyrywanie. Jest to szczególnie wskazane przy konstrukcji podłoża z gazobetonu.

Jeżeli zabezpieczenie uszczelnienia przed ssącym działaniem wiatru odbywa się przez klejenie, należy upewnić się, czy na trwałość połączenia nie będzie miał wpływu ewentualny ruch konstrukcji nośnej.

Rodzaje obciążenia zewnętrznego jako zabezpieczenie uszczelnienia przed ssącym działaniem wiatru

Zasypka żwirowa o granulacji 16/32 mm; grubość minimalna w stanie początkowym 5 cm; przy zasypywaniu żwirem w narożach mogą wystąpić spiętrzenia. W tych miejscach wskazane jest układanie okładzin płytowych, kamieni lub pustaków.

Warstwy okładzinowe z płytek chodnikowych o wymiarach co najmniej 40 x 40 x 4 cm można układać na żwir, lub bezpośrednio na warstwę podkładową (np. mata z granulatu gumowego).

Płytki betonowe zaleca się układać na warstwę ochronną lub na podwójną warstwę rozdzielczą.

Formą obciążenie może być również zieleń dachowa.

Literatura
ŻURAÁSKI A.: Obciążenie wiatrem budowli i konstrukcji. Arkady, Warszawa 1989.
PN-79/B-02011. Obciążenia w obliczeniach statycznych. Obciążenie wiatrem.
DIN 1055. Lastannahmen (Przyjmowanie wielkości obciążeń).
DIN 18 531. Dachabdichtungen (Uszczelnienia dachów).