Dietmar Klausen – Tłumaczył Andrzej Machalski

Beton zalewowy jest to beton, który wykonywany jest pod wodą. Gęsto upakowany szkielet z grubego, nasypanego kruszywa żwirowego lub tłuczniowego zostaje zalany lub zainiektowany zaprawą cementową.

Beton zalewowy różni się tym od zwykłego betonu podwodnego, że ten ostatni jest już wymieszany i wprowadza się go w tym stanie pod wodą.

W zależności od składu zaprawy cementowej rozróżnia się dwie metody produkcji betonu:

  • Prepakt,
  • Colcrete lub Tectocrete.

    Zaprawa do metody Prepakt
    Cement, piasek (średnica największego ziarna 2 mm) i woda, jak również domieszki upłynniające i spęczniające (ang. intrusion aid) są intensywnie mieszane. Domieszka powoduje lekkie pęcznienie zaprawy i zapobiega jej rozmieszaniu. Zawartość cementu wynosi około 280 kg/m 3 . Cement i piasek miesza się w stosunku wagowym 1:1 do 1:2.

    Zaprawa do metody Colcrete lub Tectocrete
    Cement i woda są w pierwszej fazie w specjalnej mieszarce wysokoobrotowej wstępnie mieszane, a zaraz w drugiej fazie mieszane z piaskiem (średnica największego ziarna 4 mm). Nie stosuje się tu domieszek. Powstaje stabilna zaprawa o korzystnej płynności. Zawartość cementu wynosi około 300 kg/m 3 . Cement i piasek są mieszane w stosunku wagowym 1:1 do 1:2.

    Szkielet gruboziarnisty
    Szkielet gruboziarnisty składa się z nasypanego grubego żwiru lub tłucznia. Najmniejsze ziarno grubego kruszywa musi być co najmniej dziesięć razy większe od największego ziarna piasku, (w ogólności więc ??32 mm). Przez świadomy dobór żwiru, tłucznia i ewentualnie większych kamieni osiąga się relatywnie małą zawartość próżni w szkielecie gruboziarnistym; wynosi ona około 35 do 45 % obj.

    Metoda układania
    Szkielet gruboziarnowy jest pod wodą możliwie gęsto upakowywany – w szalowaniu odpornym na rozpór, rzadziej na dnie gruntowym. Następnie wbija się w szkielet rury iniekcyjne ???35 mm) w odstępie 2 do 3 m. Przy iniekcji zaprawa albo podnosi się równomiernie na całej powierzchni, albo też – przy większych powierzchniach wydostaje się na pełną wysokość i rozpływa się tworząc stok naturalny. Wysokość stosu zaprawy sprawdza się rurami kontrolnymi średnicy około 50 mm.



    Właściwości betonu
    Wytrzymałość i zwartość betonu w stosunku do innych betonów (np. betonu wytwarzanego metodą Contractor) jest często mniejsza, gdyż podczas iniekcji zaprawa może zmieszać się z wodą. Dlatego współczynnik w/c zaprawy musi być niższy niż przy zwykłym betonie podwodnym. Dla betonu wodoszczelnego wartość w/c powinna wahać się między 0,45 a 0,55.

    Zastosowanie

  • Układanie betonu pod wodą (np. filary mostowe, dna śluz)
  • Remonty (np. mury nabrzeży, umocnienia dna poniżej budowli piętrzącej)
  • Otuliny syfonów (np. dla rurociągów ropy naftowej lub gazu)
  • Budowa reaktorów (np. wykonanie betonu osłonowego)
  • Umocnienia brzegów (np. zalewanie boków kamiennych, iniekcje)
  • Roboty betonowe w trudno dostępnych miejscach
  • Płyty z betonu Colcrete: maty z tworzywa sztucznego typu “pikowanej kołdry” układa się pod wodą i potem rozprasowuje zaprawą Colcrete

    Literatura
    GRUBE H.: Unterwasserbeton (Beton podwodny).
    Zement-Taschenbuch 1979/80. Bauverlag, wiesbadenBerlin 1979.
    PN-84/B-03264. Konstrukcje betonowe, żelbetowe i sprężone. Obliczenia statyczne i projektowanie.
    DIN 1045. Beton und Stahlbeton; Bemessung und Ausf.hrung (Beton i żelbet; Wymiarowanie i wykonanie).