Reiner Walter – Tłumaczył Bronisław Bartkiewicz

Bitumiczne taśmy klejące na zimno są modyfikowane specjalnym dodatkiem (żywicą) tak, że ich powłoka stale utrzymuje konsystencję kleistą.

Taśmy samoprzylepne na zimno znajdują zastosowanie jako ochrona (bariera) przed przenikaniem pary, oraz jako warstwa pierwsza (wierzchnia) uszczelnień dachowych.

Jakość taśm samoprzylepnych na zimno nie jest (jeszcze) formalnie objęta normami. W przedmiocie technik ich nakładania należy w każdym przypadku dokonać uzgodnień z producentem.

Wskazówki praktyczne
Po usunięciu folii osłaniającej taśmę nakleja się ją na podłoże. Taśmę rozwija się w sposób tradycyjny, a następnie ponownie zwija do połowy. Następnie odrywając folię osłonową równocześnie rozwijamy taśmę i naklejamy ją na podłoże.

Zalety

  • taśmy nie wywołują zagrożenia pożarowego; ważne w zastosowaniach (np. w przemyśle chemicznym),
  • nie wywołują stapiania się wrażliwych na temperaturę elementów budowlanych (nakładki uruchamiane sygnałem świetlnym, progi w drzwiach z tworzywa sztucznego) lub wrażliwych na temperaturę materiałów izolacyjnych (np. jednowarstwowa izolacja z polistyrenu),
  • proste oprzyrządowanie, krótki czas wykonania (nie potrzeba naczynia do podgrzewania bitumu i palnika spawarki),
  • szybkie układanie,
  • niekłopotliwe pokrywanie złączy,
  • dobre uszczelnianie powierzchni o dużym spadku (np. dachy pilaste).

    Wady

  • stosunkowo wysoka cena,
  • spadek zdolności klejących w niskiej temperaturze,
  • ograniczenia w składowaniu ze względu na temperaturę i nasłonecznienie.

    Literatura
    Taśma hypalonowa. Aprobata techniczna nr 2710/97-AT-15 Instytutu Techniki Budowlanej. Katalog 1998, Warszawa.