Helmut Weber – Tłumaczył Andrzej Machalski
Farby dyspersyjne (zwane też emulsyjnymi) służą do wymalowań elewacji i wnętrz. Zawierają one jako spoiwo organiczne dyspersje tworzyw sztucznych. Najczęściej używane tworzywa to:
Spotyka się też wiele innych tworzyw sztucznych i ich połączeń. Farby dyspersyjne są stosowane w wielu przypadkach, gdy trzeba na przykład przykryć rysy w betonie (dzięki swoim elastycznym powłokom) lub powstrzymać karbonatyzację betonu za pomocą odpowiedniej powłoki na żelbecie. Farby dyspersyjne są proste w użyciu. Jeżeli zostały właściwie dobrane, mają dużą trwałość i są ekonomiczne. Powłoki malarskie są łatwe do poprawienia i nie budzą zastrzeżeń ekologicznych dzięki swej wodorozcieńczalności.
Najważniejsze cechy:
Wskazówki praktyczne
Farby dyspersyjne nie mogą być używane do tynków wapiennych lub o dużej zawartości wapna. Ponadto nie zaleca się ich stosować do malowania kamienia naturalnego lub tzw. tynków reperacyjnych. Szczególnie natomiast nadają się do wymalowań na żelbecie i do sprężystych powłok na elewacjach tynkowych z “uspokojonymi” rysami (na przykład skurczowymi).
Warstwy powłoki malarskiej
Literatura
WEBER H.: Fassadenschutz und Bausanierung. Expert-Verlag, Renningen 1994 (Ochrona elewacji i remonty budynków).
WEBER H., MEYER H.: Anstriche als Beschichtungen f.r mineralische Fassadenbaustoffe (Wymalowania na mineralnych materiałach elewacyjnych). Expert-Verlag, Renningen 1991.
PN-93/C-89440. Farby emulsyjne (dyspersyjne) do wymalowań wewnętrznych budynków. Minimalne wymagania techniczne.
Farba dyspersyjna. Aprobata techniczna nr 2949/98-AT-15 Instytutu Techniki Budowlanej. Katalog 1999, Warszawa.
Farba emulsyjna. Aprobaty techniczne nr, nr 1050/94, 1082/94, 2619/97-AT-15, 3020/98-AT-15 Instytutu Techniki Budowlanej. Katalog 1999, Warszawa.
DIN EN 1062-1…3. Lacke und Anstrichstoffe. Beschichtungsstoffe und Beschichtungssysteme f.r mineralische Untergr.nde und Beton im Au§enbereich (Lakiery i materiały malarskie. Materiały powłokowe i systemy powłokowe dla podłoży mineralnych i betonu w strefie zewnętrznej).


