Helmut Weber – Tłumaczył Krzysztof Żak

Farby grzybobójcze są to środki do wykonywania powłok malarskich na podłożach porośniętych glonami lub mikroorganizmami. Przykład: fasady tynkowane ścian o dużej izolacyjności albo ściany wewnętrzne zagrożone zawilgoceniem przez parę wodną. W toku produkcji tych materiałów dodaje się do nich substancje działające zabójczo na organizmy żywe. Zabiegowi takiemu poddaje się farby dyspersyjne i z żywicą silikonową. Farby krzemianowe nie są specjalnie ulepszane ze względu na ich wysoką zasadowość. W przypadku tych powłok stosuje się gruntowanie podłoża przed ich nałożeniem.

Wskazówki praktyczne
Sposób postępowania z zagrzybionymi ścianami.

  • Wstępne nałożenie środka grzybobójczego.
  • Oczyszczenie (opalenie).
  • Powtórne nałożenie środka grzybobójczego.
  • Pomalowanie farbą grzybobójczą.

    Literatura
    PARCZEWSKI W., WNUK Z.: Budownictwo dla architektów. Elementy robót wykończeniowych. Polit. Warsz., Warszawa 1995.
    WEBER H.: Fassadenschutz und Bausanierung (Ochrona fasady i rewaloryzacja budynków). V wydanie. ExpertVerlag, Renningen 1994.
    WEBER H. i MEYER H.: Anstriche als Beschichtungen f.r mineralische Fassadenbaustoffe (Powłoki malarskie jako pokrycie mineralnych materiałów fasady). ExpertVerlag, Renningen 1991.
    PN-91/B-10102. Farby do elewacji budynków. Wymagania i badania.
    PN-93/C-89440. Farby emulsyjne (dyspersyjne) do wymalowań wewnętrznych budynków. Minimalne wymagania techniczne.