Wilfried Zapke – Tłumaczył Bronisław Bartkiewicz

Płyty pilśniowe izolacyjne są to nieprasowane płyty pilśniowe. Odznaczają się one luźną strukturą, niższą gęstością i wytrzymałością od płyt twardych. Ich relatywnie bardziej miękka i gruboporowata struktura predystynuje je jako materiał do izolacji termicznej. Z powodu sprężystości nadają się one równoczesnie jako materiał dźwiękochłonny. Chropowata powierzchnia i porowatość nadają im cechy pochłaniania dźwięków, które moga być jeszcze podwyższone przez właściwe ukształtowanie. Gęstość materiału wynosi poniżej 450 kg/m 3 , a przewodnośc cieplna zmienia się w zakresie 0,040 do 0,070 W/mK. Izolacyjne płyty pilśniowe mogą dlatego konkurować pod względem ich właściwości izolacyjnych ze wszystkimi tradycyjnymi materiałami izolacyjnymi. Płyty pilsniowe należą do klasy materiałów budowlanych B2.

Przy prdukcji płyt pilśniowych wykorzystuje się surowiec, który powinien zawierać możliwie najwyższy udział technicznie przydatnych włókien celulozowych, przy czym ich właściwości chemiczne, długość włókna, grubość ścianek i średnica w istotny sposób wlywaja na jakość płyt. Drewno drzew iglastych, szczególnie sosny i jodły dostarcza 90 do 95% najbardziej przydatnych włókien, podczas gdy drzewa liściaste zawieraja tylko 55%, a rośliny – jak np. len i rzepak – tylko 25%. Do produkcji wykorzystuje się drewno surowe z lasu lub drewno odpadowe z przemysłu w postaci oflisów i okrawków z długości oraz wiórów z pił, heblarek i frezarek.

Wytwarzanie izoloacyjnych płyt pilśniowych odbywa się głównie tzw. sposobem mokrym. W tym celu surowiec rozdrabnia się wstępnie mechanicznie w rębakach, stosując równocześnie parę i środki chemiczne, przy czym najkorzystniejsza wielkośc zrębków wynosi 25 x 20 x 5 mm. Te zrębki są dalej rozdrabniane w młynie parowym w procesach termomechanicznych i wreszcie rozwłókniane. Powstająca w tym procesie masa drzewna rozcieńczana jest wodą do dość lepkiej zawiesiny. Na etapie końcowym włókna są przesiewane, przerabiane na włókninę i suszone przez kilka dni w temperaturze 120 190 !C. Opuszczające suszarnie płyty mają jeszcze temperaturę 40 do 50 !C. Nastepnie płyty przenoszone są do obcinarki, która formuje i obcina dokładnie boki, ewentualnie kształtując wpusty i pióra. Jako środka wiążącego używa się przeważnie naturalnej żywicy drzewnej.



Wskazówki praktyczne
Na rynku spotyka sie wiele odmian izolacyjnych płyt pilśniowych, które w zależności od wyrobu moga być stosowane głównie jako izolacja dźwiękowa lub cieplna, na okładziny ścienne lub sufitowe, albo jako płyty izolacji akustycznej. Jako szczególnie właściwy zakres stosowania to powstające i doskonalone obecnie systemy budownictwa drewnianego.

Izolacyjne płyty pilśniowe dają się obrabiać narzędziami i maszynami do obróbki drewna i mocować za pomocą gwoździ, śrub lub kleju do podłoża na łatach. Rozstaw lat przy grubości płyt powyżej 12 mm powinien wynosić ok. 42 cm, a przy grubości powyżej 20 mm O- 62,5 cm.

Możliwe jest ostateczne wykończenie przez malowanie lub tapetowanie. Przy szczelnych połączeniach płyt zaleca się przed tapetowaniem zaklejać szczeliny taśmą papierową. Jeszcze korzystniejsze jest zamalowywanie powierzchni ciekłą makulaturą.

Bitumiczne płyty pilśniowe to płyty porowate z dodatkiem 20 do 30% bitumu,który w procesie wytwarzania dodawany jest przeważnie w postaci emulsji wodnej do zawiesiny spilśnionych włókien. W ten sposób wyrób jest impregnowany przeciw działaniu wilgoci i może być stosowany również na zewnatrz obiektów, nie tracąc przy tym swoich zasadniczych właściwości izolacji cieplnej i dźwiękochłonnej.

Nasycone bitumem płyty pilśniowe stosowane są w pierwszym rzędzie jako obicie ścian zewnetrznych w drewnianym budownictwie ramowym i jako podkład pod dachy. Mogą one być używane na otwartej przestrzeni bez dodatkowych środków ochronnych.

Płyty wchłaniające dźwięki są wytwarzane z normalnych płyt pilśniowych przez wykonywanie otworków lub nacięć w formie kwadratów. Już samo tylko sfazowanie krawędzi powiększa powierzchnię pochłaniającą dźwięki.

Alternatywy
Jako alternatywy izolacyjnych płyt pilśniowych mogą być brane pod uwagę, w zależności od wymagań, zróżnicowane materiały budowlane płytowe, jak np.: sklejka, płyty wiórowe, płyty wiórowo – cementowe, gipsoso – kartonowe lub gipsowo – pilśniowe. Kiedy i jakie zamienniki izolacyjnych płyt pilśniowych stosować, zależy oprócz kosztów każdorazowo szczególnie od przeznaczenia i miejsca zastosowania (strefa wewnątrz lub na zewnatrz budynku) i może to być roztrzygane tylko indywidualnie. Podobnie wygląda sytuacja z punktu widzenia zastosowań płyt pilśniowych jako materiału na izolację cieplną i dźwiękową.

Literatura
HALASZ/SCHEER: Holzbau-Taschenbuch, Wilhelm Ernst i Syn, Berlin, Band 1 Grundlagen: Entwurf und Konstruktionen, 1986. (Budownictwo drewniane – Poradnik).
SCHEER, MUSZALA, KOLBERG: Der Holzbau (Budownictwo z drewna), Verlagsanstalt Koch, Stuttgart 1993.
DIN 68 750. Holzfaserplatten; porżse und harte Holzfaserplatten, G.tebedingungen (Płyty pilśniowe; płyty porowate i twarde, wymagania jakościowe).
DIN 68 752. Bitumen-Holzfaserplatten, G.tebedingungen (Płyty pilśniowe bitumiczne; wymagania jakościowe).
DIN 68 755. Holzfaserd-mplatten f.r das Bauwesen; Begriff, Anordnungen, Pr.fungen, fberwachung (Izolacyjne płyty pilśniowe w budownictwie; pojęcia, wymagania, kontrola i nadzór).
BN-84/6755-08. Materiały do izolacji termicznej i akustycznej. Wyroby z wełny mineralnej. Filce i płyty.