Peter Stemmermann – Tłumaczył Andrzej Machalski

Pojęcie metody kombinowanej jest używane przy wykonywaniu okładzin ceramicznych metodą cienkowarstwową, z zastosowaniem hydraulicznie twardniejących zapraw, tzw. cienkowarstwowych, klejów dyspersyjnych lub epoksydowych.

Przy metodzie kombinowanej odpowiednio do metod “pływania w zaprawie” i “rozprowadzania zaprawy” nakłada się najpierw zaprawę cienkowarstwową lub klej. Przy pierwszej z tych metod zaprawę cienkowarstwową nakłada się na podłoże w dwóch fazach roboczych. W 1. fazie zaprawę cienkowarstwową narzuca się packą na podłoże, w 2. fazie zaprawę cienkowarstwową rozprowadza się pionowo szpachlą zębatą.

Następnie zaprawę cienkowarstwową nanosi się listwą zębatą na spodnią stronę układanej płytki lub płyty. Zaprawę cienkowarstwową należy tak nakładać, aby pociągnięte w niej rowki po spodnej stronie płytki były pod kątem 90! do rowków zaprawy cienkowarstwowej naniesionej na podłoże. Płytki lub płyty należy układać przed pojawieniem się na zaprawie na podłożu tzw. skórki.

Metodę kombinowaną należy stosować na zewnątrz budynku, w basenach pływackich i bezpośrednio na przylegających do nich powierzchniach, jak również do silnie zużywanych posadzek i na innych obszarach, które wymagają w dużym stopniu pełnopowierzchniowego osadzenia ceramicznego materiału okładzinowego.

Wskazówki praktyczne

Wadą metody kombinowanej jest to, że wykonywanie okładzin ceramicznych jest bardzo czasochłonne i wymaga drogiej robocizny. Ponadto w praktyce okazało się, że pełne, bez “raków” osadzenie płytki jest prawie niemożliwe. W szczególności układanie płytek i płyt na obszarach styku z gruntem przy użyciu zapraw cienkowarstwowych okazało się nieprzekonywujące.

W takich wypadkach okazało się korzystne użycie zapraw rozpływających się. Ta nowa generacja zapraw cienkowarstwowych ma taką właśnie cechę, dzięki której możliwe jest pełnopowierzchniowe układanie okładzin ceramicznych metodą “pływania w zaprawie”. Jeżeli podłoże nie jest dostatecznie równe, to przed układaniem cienkowarstwowym powinno się je wyrównać odpowiednimi masami wyrównawczymi.

Alternatywy
Kombinowana metoda układania płytek i płyt na obszarach styku z gruntem może być zracjonalizowana i zoptymalizowana przez użycie wspomnianej zaprawy rozpływającej się metodą “pływania w zaprawie”.

Literatura
KRANZ K.-H.: Dick-, D.nn- und Flie§bettmżrtel (Zaprawy grubo-, cienko- i rozpływnowarstwowe). Fliesen und Platten. 6/93.
DIN 18156 T.1. Stoffe f.r keramische Bekleidungen im D.nnbettverfahren. Begriffe und Grundlagen (Materiały do okładzin ceramicznych w metodzie cienkowarstwowej. Pojęcia i podstawy).
DIN 18157 T.1. Ausf.hrung keramischer Bekleidungen im D.nnbettverfahren. Hydraulisch erhartende D.nnbettmżrtel (Wykonanie okładzin ceramicznych w metodzie cienkowarstwowej. Hydraulicznie twardniejące zaprawy cienkowarstwowe).
DIN 18157 T.2. Ausf.hrung keramischer Bekleidungen im D.nnbettverfahren. Dispersionsklebstoffe (Wykonanie okładzin ceramicznych w metodzie cienkowarstwowej. Kleje dyspersyjne).
DIN 18157 T.3. Ausf.hrung keramischer Bekleidungen im D.nnbettverfahren. Epoxidharzklebstoffe (Wykonanie okładzin ceramicznych w metodzie cienkowarstwowej. Kleje epoksydowe).