Uwe Schubert – Tłumaczył Bronisław Bartkiewicz

Posadzki z żywic syntetycznych są to wykładziny podłogowe lub systemy wykładzin o minimalnej grubości warstwy 5 – 30 mm, które mogą być nakładane na beton, jastrych, posadzki gipsowe i anhydrytowe, asfalt wylewany, stare wykładziny ceramiczne lub bloczki betonowe, albo nawet na podłoże metalowe na zimno w stanie płynnym i już po stosunkowo krótkim czasie, tj. po maksimum 4 – 7 dniach mogą być w pełni obciążane.

Posadzki z żywic syntetycznych zawierają prawie zawsze jako środek wiążący żywice raktywne, najczęściej dwuskładnikowe, których proporcje należy dobrać zgodnie z zasadami stechiometrii. Środek wiążący, czyli żywicę reaktywną miesza się z naturalnymi, lub sztucznymi dodatkami mineralnymi.

W zależności od kombinacji połączeń środków wiążących:

  • żywica epoksydowa z żywicą epoksydową,
  • żywica poliestrowa,
  • żywica poliuretanowa z żywicą poliuretanową,
  • żywica polimetakrylowa,
  • kombinacja wyżej wymienionych,
    posadzki mogą przenosić nawet najwyższe obciążenie mechaniczne i wykazywać inne dodatnie cechy, jak:

  • brak pylenia,
  • wodoszczelność,
  • odporność chemiczną,
  • przewodność,
  • odporność na temperaturę do 160 !C,
  • zróżnicowaną kolorystykę,
  • łatwość pielęgnacji,
  • samopoziomowanie się.

    Można je łatwo wylewać na miejscu, ale również mogą być dostarczane jako zaprawy przygotowane fabrycznie.

    Wskazówki praktyczne
    Zalety

  • mała grubość warstwy przy wysokiej wytrzymałości mechanicznej,
  • doskonała przyczepność do podłoża,
  • szybkość i prostota wykonania,
  • możliwość pełnego obciążenia już po krótkim czasie,
  • brak spoin; należy przewidzieć spoiny dylatacyjne,
  • nie wymagają wykończenia,
  • możliwość układania nawet na wilgotnym podłożu,
  • fizjologicznie nie budzą wątpliwości,
  • higieniczne.

    Wady

  • przy wykonywaniu tej posadzki bezwzględnie wymagana jest wysoka wiedza fachowa i kwalifikacje rzemieślnicze; dobre firmy spełniają jednak to kryterium bez problemu,
  • wysokie koszty materiałowe,
  • duże znaczenie ma prawidłowe przygotowanie podłoża, tzn. podłoże ma być wolne od zanieczyszczeń olejowych; składniki posadzki należy rozrobić w ten sposób, aby siły spójności na powierzchni wynosiły co najmniej 1,5 N/m 2 .
  • wstępne przygotowanie podłoża (konieczne) sprowadza się do: – oczyszczenia przez piaskowanie, zmywanie wodą pod ciśnieniem, oczyszczenia powierzchni kulkami, lub przez skrawanie a na zakończenie zastosowanie gruntowania, nałożenia powłoki gruntującej ewentualnie z klinowaniem nawierzchni.

    Na co należy zwracać uwagę:

  • stosować tylko wyroby z jednego systemu lub od jednego producenta,
  • bardzo częstym błędem jest niewłaściwe mieszanie składników reagujących ze sobą; należy bezwzględnie przestrzegać zasady wykorzystywania jednorazowo całych opakowań,
  • na placu budowy należy zrezygnować z ustalania objętościowych proporcji mieszania składników; również należy unikać odważania składników jako podwielokrotności pełnych opakowań,
  • miejsce, w którym składniki mają być mieszanie należy obficie wyłożyć mocną folią polietylenową,
  • czas mieszania wywołanego powolym obrotem wirowego mieszadła mechanicznego, czyli wzajemnego kontaktu ze sobą obu reagujących składników należy ustalić na minimum 3 – 5 minut,
  • przestrzegać krótkiego czasu zarabiania,
  • dopiero po dokładnym wymieszaniu podstawowych składników należy dodawać dobrze wysuszone dodatki i ponownie wymieszać,
  • w przypadku wyrobów zawierających rozpuszczalniki należy przestrzegać stosownych przepisów z zakresu bezpieczeństwa pracy.



    Alternatywy – Brak

    Literatura
    Posadzka epoksydowa. Aprobaty techniczne – dziewięć numerów – Instytutu Techniki Budowlanej. Katalog 1998, Warszawa.
    Posadzka przemysłowa. Aprobaty techniczne – siedem numerów – Instytutu Techniki Budowlanej. Katalog 1998, Warszawa.
    KTW-Empfehlung des BGA (Zalecenia BGA).
    DIN 51 949. Biegeversuch (Badanie odporności na zginanie).
    DIN 51 963. Verschleiss (Ścieralność).
    DIN 51 955. Resteindruck (Twardość szczątkowa).
    DIN 51 960. Entflammbarkeit (Zapalność).
    DIN 51 958. Chemische Best(ndigkeit (Odporność chemiczna).
    DIN 51 953. Nutzschichtdicke (Minimalna grubość powłoki).