Monika D.rrbeck – Tłumaczył Roman Benedykciuk

W przypadku systemu izolacji cieplnej na łatach dachowych (np. dach ocieplany) chodzi o niewentylowaną konstrukcję dachową. Konstrukcja oraz zastosowane materiały pozwalają tutaj na całkowitą rezygnację ze wszystkich płaszczyzn wentylacyjnych. Do wykonania pokrycia nie jest konieczne stosowanie kontrłat lub wzmacniających cięgien, szalunków i papy. Pojedyncze elementy systemu stanowią górne i boczne przekrycie izolacji. Przekrycia, podobnie jak to ma miejsce w przypadku cegieł, są wykonane tak, aby odprowadzać wodę. Jeżeli woda na powierzchni dachu, powstająca w wyniku opadów śniegu lub deszczu, dotrze do cegieł przez przekrycia, to jest ona odprowadzana do elementu izolującego i dalej do rynny.

Wskazówki praktyczne
Norma wymaga wykazania funkcjonalności zarówno w przypadku konstrukcji dachowej z wentylacją, jak też i konstrukcji bez wentylacji. Dopuszcza się dach bez wentylacji. Jednakże w odniesieniu do wentylacji od dolnej strony cegieł należy zachować pewien odstęp do celów wentylacji. W systemach takich jak dachy ocieplane odstępu takiego nie ma. Dlatego tego rodzaju system izolacji kwalifikuje się jako konstrukcję specjalną, która jest akceptowana przez Związek.



Rozwiązania alternatywne
Normy i rozporządzenie o termoizolacji budynków gwarantującej energooszczędność stawiają wysokie wymagania w odniesieniu do ilozacji cieplnej nachylonych dachów. W stosunku do nowo budowanych budynków wymagany jest współczynnik k = 0,22 W/(m 2 K) (DIN 4108). Stosując tylko i wyłącznie izolacje międzykrokwiowe, trudno osiągnąć taką wartość współczynnika. Ciekawą alternatywą jest kombinacja izolacji międzykrokwiowych z izolacją cieplną na łatach dachowych.

Zastosowanie takiej kombinacji pozwala już dziś na osiąganie wartości wymaganych przez dyskutowane obecnie zaostrzone normy, które mają obowiązywać od roku 1999 (normy szwedzkie, współczynnik k = 0,15 W/(m 2 K).

Na rysunku 2 pokazano interesujące rozwiązanie alternatywne, stanowiące przykład na to, jak niedostatecznie zaizolowany obszar międzykrokwiowy można dostosować do wymagań rozporządzenia o termoizolacji budynków gwarantującej energooszczędność bez konieczności zwiększania powierzchni dachu. Istniejące konstrukcje izolujące obszar miedzykrokwiowy przekształcone zostały w ustrój stropodachu dzięki zamontowaniu elementów izolacji cieplnej, umieszczonych na łatach dachowych. W przypadku izolacji miedzykrokwiowej grubości 10 cm, udało się, po uzupełnieniu jej elementami grubości 30 mm, osiągnąć w starym budownictwie wartość współczynnika k = 0,30 W/(m 2 K). Dodatkowo pozwoliło to na zapewnienie pewnej i trwałej ochrony całości ustroju dachowego i konstrukcji drewnianej przed wpływem czynników atmosferycznych, takich jak śnieg i deszcz.



Literatura
PN-EN-ISO 6946.1998. Komponenty budowlane i elementy budynku. Opór cieplny i współczynniki przenikania ciepła. Metoda obliczania.
Dach – ocieplenie. Aprobaty techniczne (180 aprobat) Instytutu Techniki Budowlanej. Katalog 1999, Warszawa.
DIN 4108. Izolacja cieplna w budownictwie lądowym.