inż. Elżbieta Tudruj-Berłożecka


Strop Fert – Definicj
Strop Fert jest stropem gęstożebrowym, ceramiczno-żelbetowym, betonowanym na miejscu budowy.
Stropy typu Fert mają zastosowanie w obiektach budownictwa mieszkaniowego jednorodzinnego, wielorodzinnego i użyteczności publicznej. Zaletą stropu typu Fert jest łatwość jego wykonania. Elementy tego stropu są lekkie.

W skład stropu wchodzą następujące elementy:

  • prefabrykowana belka stalowo-ceramiczna – kratowa,
  • pustak ceramiczny,
  • beton monolityczny.

    Rozpiętość modularna stropu wynosi 2,70-6,0 m ze zmianą (rozpiętości) co 0,3 m. Długość belki jest o 3 cm mniejsza od rozpiętości modularnej.
    Dopuszczalne obciążenie użytkowe stropów przyjmuje się p = 3,2 kN/m 2 .
    Obliczenia statyczne stropów ceramiczno-żelbetowych wykonuje się jak dla konstrukcji żelbetowych, zgodnie z PN-84/B-03264.
    W zależności od rozstawu osiowego belek, wielkości pustaków i wysokości konstrukcyjnej stropu rozróżnia się trzy jego typy (rys. 1 i 2):

  • Fert 40,
  • Fert 45,
  • Fert 60.




    Zasady konstruowania i wykonania wszystkich typów stropów Fert są jednakowe.

    Belka stropu Fert jest staloceramiczną lekką przestrzenną kratownicą o stałym przekroju zbrojenia pasa górnego, wykonanego ze stali A-III średnicy ??8 mm i zmiennego zbrojenia pasa dolnego wykonanego ze stali A-III. Wielkość średnicy prętów przyjmuje się w zależności od rozpiętości. Oprócz średnicy prętów wynikających z obliczeń stosuje się dodatkowo dwa pręty ??8 mm.
    Pręty zabetonowane są w ceramicznej kształtce, gdzie także zastosowane są końce krzyżulców płaskich kratownic ze stali A-0 średnicy ??6 mm, łączące pas górny z pasem dolnym.
    Beton pasa dolnego przyjmuje się klasy B20.
    Belki muszą być zakotwione w wieńcu. Oparcie belki na podporze wynosi nie mniej niż 8 cm.



    Pustaki.
    Przestrzeń między belkami wypełnia się pustakami ceramicznymi, w których na końcu i na początku należy wykonać dekle. Po ułożeniu pustaków przed betonowaniem strop należy oczyścić i obficie polać wodą. Strop betonuje się wraz z górną płytą stropową (nadbetonem) o grubości wynoszącej 3 cm w stropach typu Fert 40 i Fert 45 oraz 4 cm w stropie Fert 60.


    Wskazówki praktyczne
    W stropach o rozpiętości większej niż 4,5 m należy wykonać jedno żebro rozdzielcze w środku rozpiętości. Średnica zbrojenia powinna być nie mniejsza niż ??10 mm i równa co najmniej przekrojowi dolnego zbrojenia w belce. Pręty podłużne połączone są strzemionami w kształcie litery S. Średnicę strzemion przyjmuje się ??4,5 mm, o rozstawie co 40 cm (rys. 6).


    Pod ściankami działowymi usytuowanymi równolegle do belek stropowych (rys. 7) należy wykonać wzmocnione żebro. Otrzymuje się je przez ustawienie dwóch belek obok siebie lub dwóch rozsuniętych belek połączonych monolitycznie o wysokości równej wysokości stropu lub większej.
    W czasie montażu i betonowania stropu należy wykonać podparcie belek.
    Liczba podpór montażowych pośrednich, niezależnie od skrajnych powinna wynosić:
  • w przypadku rozpiętości stropu 2,70-4,20 m – jedna podpora w połowie rozpiętości,
  • w przypadku rozpiętości stropu 4,50-6,0 m – dwie podpory w 1/3 rozpiętości.
    Podparcie belek za pomocą podłużnic powinno być wykonane w węzłach pasa dolnego kratownic.



    Strop DMS – Definicja
    Strop DMS jest gęstożebrowym prefabrykowanym stropem belkowo-pustakowym. Strop ten był powszechnie stosowany w latach pięćdziesiątych, najczęściej w budownictwie mieszkaniowym.
    W skład stropu DMS wchodzą następujące elementy:
  • prefabrykowane belki żelbetowe,
  • pustaki żwirobetonowe lub gruzobetonowe,
  • beton pachwinowy,
  • płyta nadbetonu.
    Belki prefabrykowane stropu DMS są rozstawione co 50 lub 65 cm. Ich długość wynosi: 4,40; 4,80; 5,20; 5,40 i 6,0 m.



    Wskazówki praktyczne
    Głębokość oparcia belek stropu na podporze (ścianie) powinna być równa co najmniej 10 cm.
    Do obliczeń przyjmuje się schemat statyczny belki wolnopodpartej.
    Całkowita wysokość stropu DMS wynosi 27 cm, tyle ile wynosi wysokość belki stropowej.
    W przypadku rozpiętości stropu l = 4,40 m i l = 4,80 m stosuje się jedno żebro rozdzielcze. Przy l > 5,0 m stosuje się dwa żebra.



    Strop DZ – Definicja
    Strop DZ jest stropem monolitycznym belkowo-pustakowym.
    Stropy DZ są stosowane w budownictwie mieszkaniowym użyteczności publicznej w szczególności w budownictwie szkolnym.
    W skład stropu wchodzą następujące elementy:
  • prefabrykowane belki żelbetowe,
  • pustaki żużlobetonowe,
  • beton pachwinowy,
  • płyty nadbetonu (beton uzupełniający).
    Zaletą stropu jest małe “klawiszowanie”, ponieważ wszystkie elementy stropu dobrze współpracują ze sobą, otrzymując odpowiednią wytrzymałość i sztywność konstrukcji stropu.


    Wskazówki praktyczne
    Belki prefabrykowane powinny być wykonane z betonu zwykłego klasy przynajmniej B20, beton pachwinowy klasy nie niższej niż B20.
    Zbrojenie nośne ze stali A-III 34GS, strzemiona i pręty montażowe ze stali A-0 StOS. Rozstaw belek prefabrykowanych wynosi 0,60 m.
    Przy projektowaniu stropu dla typowych obciążeń nie trzeba obliczać belek. Korzysta się z gotowych tablic.
    Belki stropowe są obliczane i konstruowane jako swobodnie podparte. Dopuszczalne obciążenie użytkowe stropu wynosi – 3,25 kN/m 2 ; 3,75 kN/m 2 ; 4,50 kN/m 2 .
    Stropy DZ nie mogą być stosowane przy obciążeniach dynamicznych.
    Obliczenia statyczne stropów DZ wykonuje się zgodnie z normą PN-84/B-03264.
    W stropie o rozpiętości modularnej ??4,80 m należy wykonać jedno żebro rozdzielcze (rys. 9), a przy rozpiętości większej niż 4,80 m dwa lub trzy żebra. Żebro rozdzielcze wykonane jest jako kształtka prefabrykowana o szerokości 0,15 m i wysokości równej pustakowi. Zbrojenie żebra wykonane jest z dwóch prętów o średnicy nie mniejszej niż przekrój zbrojenia głównego belki.


    Pod ściankami działowymi usytuowanymi równolegle do belek stropowych należy wykonać wzmocnione żebro. Otrzymuje się je przez ustawienie dwóch belek obok siebie lub dwóch rozsuniętych belek połączonych monolitycznie o wysokości stropu lub większej.


    Między belkami znajdują się pustaki żużlobetonowe, w których na końcu i na początku należy stosować dekiel. W zależności od rozpiętości wysokości konstrukcyjnej stropu i wysokości pustaka rozróżnia się trzy typy stropów DZ:
  • DZ-3,
  • DZ-4,
  • DZ-5.

    Strop DZ-3
    Rozpiętość modularna stropu wynosi 2,40-6,0 m ze zmianą (rozpiętości) co 30 cm.
    Wysokość konstrukcyjna stropu – 0,23 m.
    Grubość płyty nadbetonu – 0,03 m.
    Wysokość belki prefabrykowanej – 0,20 m.
    Wysokość pustaka – 0,20 m.
    Belki są wykonywane z wibrowanego betonu B15, dolne zbrojenie główne – ze stali klasy A-III 34GS, zbrojenie górne montażowe ze stali klasy A-0 średnicy ??4,5-10 mm.
    Głębokość oparcia belek na podporze nie może być mniejsza niż 8 cm i belki powinny być zakotwione w wieńcu.



    Strop DZ-3 o rozpiętości modularnej 4,20 m w czasie montażu i dojrzewania betonu musi być podpierany w środku rozpiętości na poziomych poprzecznicach.

    Strop DZ-4
    Ten typ stropu stosuje się o rozpiętościach 6,60 m w budownictwie ogólnym i 6,30 m w budownictwie wiejskim.
    Wysokość konstrukcyjna stropu – 0,27 m.
    Grubość płyty nadbetonu – 0,03 m.
    Wysokość belki prefabrykowanej – 0,20 m.
    Wysokość pustaka – 0,245 m.
    Belki i stal przyjmuje się jak w stropie DZ-3. Głębokość oparcia belek nie powinna być mniejsza niż 8 cm, a szerokość podpory nie mniejsza niż 20 cm.



    Rozwiązania konstrukcyjne jak w stropie DZ-3. Strop DZ-4 podpiera się w czasie montażu i dojrzewania betonu w dwóch miejscach w środkowej części rozpiętości.

    Strop DZ-5
    Typ DZ-5 stosuje się dla rozpiętości 7,80 m, przeważnie w budownictwie szkolnym na przegrody międzykondygnacyjne i stropodachy.
    Wysokość konstrukcyjna stropu – 0,34 m.
    Grubość płyty nadbetonu – 0,03 m.
    Wysokość belki prefabrykowanej – 0,25 m.
    Wysokość pustaka – 0,315 m.
    Belki prefabrykowane są wykonane z betonu B20 i stali A-III. Głębokość oparcia belek na podporach nie powinna być mniejsza niż 10 cm, a szerokość podpory nie mniejsza niż 25 cm.
    Na płytę nadbetonu i uzupełniający beton pachwinowy stosuje się beton klasy B15. Rozwiązania konstrukcyjne jak w stropie DZ-3.



    Strop Akermana – Definicja
    Jest to strop gęstożebrowy betonowany na miejscu budowy. Strop ten zaliczany jest do stropów lekkich.
    Strop ten jest stropem najdłużej stosowanym w budownictwie mieszkaniowym.
    Strop Akermana jest stropem monolitycznym, składającym się z elementów takich jak:
  • żebra żelbetowe,
  • pustaki ceramiczne,
  • płyta nadbetonu.



    Maksymalną rozpiętość stropu Akermana wykonanego z pustaków ceramicznych wysokości 15, 18, 20 i 22 cm, przy grubości płyty nadbetonu 4 cm i 3 cm podan tablicy 3.
    Kształt żelbetowych żeber stropu Akermana tworzą pustaki. Stanowią one także dobre podłoże pod tynk sufitowy.
    Szerokość żeber u dołu wynosi 5-6cm, u góry 8 cm.
    Wysokość żeber równa jest wysokości stropu. Rozstaw żeber w stropie wynosi 31 cm. Jako wypełnienie stosuje się beton klasy B15 lub B20. Należy go po wylaniu zagęścić ręcznie. Płytę nadbetonu można zagęszczać mechanicznie za pomocą wibratorów powierzchniowych.

    Projektując żebra stropu Akermana wymiaruje się je w przęśle na momenty dodatnie, przyjmując przeważnie ich przekrój pozornie teowy. Nad podporą i w strefie przypodporowej wymiaruje się żebra na momenty ujemne, przyjmując do obliczeń przekrój prostokątny szerokości 7,0 cm i wysokości równej wysokości stropu.

    Sposób zbrojenia żeber stropu Akermana pokazano na rysunku 17.



    Żebra zbroi się jednym prętem stalowym o średnicy wynikającej z obliczeń statycznych.

    Przyjmuje się klasę stali A-III. Oprócz pręta zbrojenia głównego żebra są zbrojone strzemionami ze stali A-0 średnicy 4,5 lub 6 mm oraz rozstawie co najmniej 3 sztuki na 1 m długości żebra. Strzemiona zagęszcza się przy podporach, jeśli jest to potrzebne ze względu na siły poprzeczne. Zbrojenie żeber stropu Akermana jest przemienne tzn. w co drugim żebrze powinien znaleźć się pręt odgięty pod kątem 45! przy podporze. Pręt odgina się na 1/5 rozpiętości w świetle ścian. Zbrojenie to powinno być zakotwione w płycie nadbetonu i w wieńcu żelbetowym usytuowanym prostopadle do kierunku żeber. Oparcie stropu na podporze (ścianie) powinno wynosić co najmniej 25 cm, zaś wysokość wieńca powinna być równa wysokości stropu.

    W przypadku gdy obliczeniowy moment zginający stropu jest większy od momentu jaki może przenieść żebro, należy zastosować strop podwyższony. Uzyskujemy to przez zastosowanie nadstawki z cegły dziurawki ułożonej na pustakach. Jednocześnie zwiększa się przez to wysokość żeber.



    Pustaki Akermana długości 25 cm powinny być układane mijankowo z przesunięciem wynoszącym 12,5 cm. Pustaki układane przy wieńcu powinny być zabezpieczone przed dostaniem się mieszanki betonowej do ich wnętrza w czasie betonowania wieńca. Dlatego należy stosować denka grubości 3 cm.



    Pod ściankami działowymi usytuowanymi równolegle do żeber stropu należy wykonać wzmocnione żebro. Otrzymuje się je przez rozsunięcie pustaków albo zwiększenie wysokości żebra w dół lub w górę. W przypadku podwyższenia żebra do góry, jego wystająca część nie może być większa od grubości ścianki, a w ściance nie mogą znajdować się otwory drzwiowe.
    Strop Akermana wymaga pełnego deskowania.


    Strop Teriva
    Strop Teriva jest to strop gęstożebrowy, przeznaczony głównie dla budownictwa mieszkaniowego niskiego i wielokondygnacyjnego oraz stosowany jest w budownictwie użyteczności publicznej.
    W skład stropu wchodzą następujące elementy:

  • prefabrykowana belka żelbetowo-kratowa,
  • pustaki betonowe,
  • płyta nadbetonu.
    W zależności od rozpiętości stosuje się następujące typy stropów:
  • Teriva I,
  • Teriva I bis,
  • Teriva II,
  • Teriva III.


    Obciążenie użytkowe tego stropu w zależności od rozpiętości stropu wynosi od 1,5 kN/m 2 do 5,0 kN/m 2 .
    Belka stropu Teriva jest stalowo-betonową, lekką, przestrzenną kratownicą o stałym przekroju zbrojenia pasa górnego, wykonanego ze stali A-III średnic8 mm i zmiennego zbrojenia pasa dolnego ze stali A-III.

    Średnice prętów przyjmuje się w zależności od rozpiętości. Oprócz średnicy prętów wynikających z obliczeń stosuje się dodatkowo dwa pręty ??8 mm. Pręty umieszcza się w betonowej kształtce. Oprócz prętów zbrojenia w kształtce zabetonowane są końce krzyżulców płaskich kratownic ze stali A-0 średnicy ??8 mm, łączące pas górny z pasem dolnym. Beton pasa dolnego – klasa B15 lub B20. Belki muszą być zakotwione w wieńcu. Oparcie belki na podporze wynosi nie mniej niż 8 cm.
    Przestrzeń między belkami jest wypełniona pustakami.



    W stropach Teriva o rozpiętości większej niż 4,2 m należy wykonać żebro rozdzielcze, prostopadle do belki.
    Żebro rozdzielcze powinno znajdować się w środkowej części stropu. Szerokość żebra rozdzielczego powinna wynosić od 7 do 10 cm, a wysokość powinna być równa wysokości stropu. Żebra powinny być zbrojone prętami o średnicy nie mniejszej niż ??10 mm. Pręty połączone są za pomocą strzemion w kształcie litery S o średnicy 4,5 ustawionych co 60 cm.



    Pod ściankami działowymi usytuowanymi równolegle do belek stropowych należy wykonać wzmocnione żebra stropowe. Żebra te uzyskuje się przez ułożenie dwóch belek kratownicowych obok siebie lub przez rozsunięcie ich i wykonanie belki żelbetowej.
    Belki żelbetowe i żebra należy obliczać uwzględniając całkowity ciężar ścianki działowej.



    Na obrzeżach stropów żelbetowych gęstożebrowych Teriva należy wykonać wieńce żelbetowe o wysokości równej wysokości konstrukcyjnej stropu. Wieńce należy betonować równocześnie ze stropem. Pustaki układane przy wieńcu powinny być zabezpieczone przed dostaniem się mieszanki betonowej do ich środka w czasie betonowania wieńca. Dlatego należy stosować denka grubości 3 cm.