Zgodnie z określeniami normowymi jako ścieki należy traktować każdą wodę zanieczyszczoną, lub o zmienionym składzie, zużytą w gospodarstwie domowym, rzemiośle i przemyśle. Ścieki dzieli się na komunalne i opadowe (patrz rys. 1, 2 i 3). Jako ścieki komunalne określa się wodę pitną lub użytkową, o zmienionym składzie bakteriologicznym, biologicznym lub chemicznym; w rozumieniu tej definicji niektóre ciecze, jak np. gnojowica, nie stanowią ścieków komunalnych.

Z punktu widzenia składu chemicznego ścieki można dalej podzielić na ścieki o charakterze organicznym i o charakterze nieorganicznmym.

Ścieki opadowe
W wyniku emisji zanieczyszczeń z rzemiosła, przemysłu, domów opalanych indywidualnie i komunikacji stale wzrasta stopień zanieczyszczenia wód opadowych (z deszczu, śniegu i gradu), głównie chlorkami, siarczanami, azotanami, sodem, potasem, amoniakiem, wapniem i magnezem. Poza tym ścieki opadowe mogą zawierać w mniejszych stężeniach inne substancje nieorganiczne i organiczne, np. ołów, cynk, oraz węglowodory wielopierścieniowe, aromatyczne i halogenki.

Ścieki opadowe spływające z powierzchni dachów zanieczyszczają się dodatkowo substancjami nierozpuszczonymi i rozpuszczonymi, wymywanymi z materiału, z którego wykonane są dachy i rynny (np cynk z blachy ocynkowanej). Ostatnią grupą zanieczyszczeń ścieków opadowych są fragmenty roślinne (pył kwiatowy, liście i igły) i zwierzęce (odchody ptasie, włosie drobnych zwierząt itp).

Wymagania formalne i techniczne – omawiane zagadnienia regulują specjalne przepisy techniczne i normy.

Literatura