Siegfried Leixner
Tłumaczył Andrzej Machalski

Tynki zewnętrzne
Przeciętna grubość tynku wynosi 20 mm, a minimalna dopuszczalna grubość 15 mm. Jednowarstwowe tynki niezwilżalne wodą z fabrycznej zaprawy powinny mieć na powierzchniach zewnętrznych (tynki zewnętrzne) przeciętną grubość 15 mm. Minimalna grubość wynosi 10 mm. Dopuszczalne, minimalne grubości tynku mogą występować jedynie w pojedynczych miejscach. Tynki ciepłochronne powinny mieć minimalną grubością 20 mm, a maksymalną 100 mm.

Tynki wewnętrzne
Jeżeli zaprawę wytworzono na budowie, to grubość tynku wynosi 15 mm (dopuszczalna grubość minimalna 10 mm). W przypadku jednowarstwowych tynków wewnętrznych z fabrycznej zaprawy suchej grubość 10 mm jest wystarczająca (dopuszczalna grubość minimalna 5 mm). Na lekkich płytach budowlanych z wełny drzewnej lub wielowarstwowych, przeciętna grubość tynku powinna wynosić 15 mm, nawet przy użyciu jednowarstwowych zapraw fabrycznych. Ewentualna obrzutka (szpryc) nie jest wliczana.

Siatka Rabitza (jako nośnik tynku) powinna być od strony widocznej przykryta tynkiem grubości co najmniej 15 mm.

Literatura
LENKIEWICZ W., URBAN Z.: Roboty tynkowe. Poradnik. Arkady, Warszawa 1970.
Warunki techniczne wykonania i odbioru robót budowlano-montażowych. Tom I Budownictwo ogólne, część 4. Arkady, Warszawa 1990.
PN-70/B-10100. Roboty tynkowe. Tynki zwykłe. Wymagania i badania przy odbiorze.
PN-91/B-10125. Suche mieszanki do tynków szlachetnych oraz lastryka na spoiwie hydraulicznym.
PN-97/B-10106. Tynki i zaprawy budowlane. Masy tynkarskie do wypraw pocienionych.
PN-90/B-14501. Zaprawy budowlane zwykłe.
Tynk. Aprobaty techniczne – 22 numery aprobat Instytutu Techniki Budowlanej. Katalog 1999, Warszawa.
Zaprawa tynkarska. Aprobaty techniczne – 14 numerów aprobat Instytutu Techniki Budowlanej. Katalog 1999, Warszawa.