Helmut Weber
Tłumaczył Kszysztof Żak

Tynki lekkie to tynki mineralnie związane, o ograniczonej gęstości objętościowej, zawierające kruszywa mineralne i/lub organiczne o strukturze porowatej.

Jako spoiwo stosuje się głównie wapno budowlane, jak również zaprawę tynkarską i murarską.

Na kruszywa nadają się materiały mineralne i organiczne o strukturze zwięzłej. Nie wolno stosować kruszyw organicznych o strukturze porowatej.

Tynki lekkie i przynależne do nich narzuty tynkarskie muszą być wykonane z suchych mieszanek tynkarskich.

Właściwości:

  • wytrzymałość na ściskanie bD tynków lekkich powinna wynosić od 2,5 do maks. 5,0 N/mm 2 ,
  • wytrzymałość na ściskanie narzutu na tynkach lekkich (MG II) powinna odpowiadać wytrzymałości zapraw i wynosić od 2,5 do 5,0 N/mm 2 ,
  • cały tynk musi być niezwilżalny wodą; uważa się, że ten wymóg jest spełniony, gdy współczynnik wchłaniania wody nie przekracza 0,5 kg/m 2 h 0,5 ,
  • gęstość objętościowa zaprawy stwardniałej musi wynosić od 0,6 do 1,3 kg/dm 3 .

    Wskazówki praktyczne
    Tynki lekkie nie są tynkami termoizolacyjnymi. Są jednak preferowane przy tynkowaniu ścian o wysokiej izolacyjności cieplnej (np. z porowatej cegły). Mogą też być nakładane z powodzeniem na trudne podłoża, np. o niewielkiej spoistości albo wykonane z różnych materiałów (np. mury z kamienia łamanego). Ewentualnie stosuje się wtedy zbrojenie tynku. Zalety tynków lekkich to ich wysoka elastyczność i niewielka wytrzymałość na ściskanie, dzięki czemu są mniej podatne na powstawanie pęknięć.

    Układ warstw systemu:

  • podkład natryskowy (MG II lub MG III),
  • tynk lekki jako obrzutka,
  • narzut,
  • powłoka (o podwyższonej przepuszczalności pary wodnej i współczynniku nasiąkliwości wodą w < 0,2 kg/m 2 h 0,5 ), np. farby z żywicą silikonową lub emulsyjne farby silikonowe z ulepszającym dodatkiem żywicy silikonowej.

    Grubość warstwy tynkarskiej:

  • średnia grubość tynku lekkiego jako obrzutki – 15 mm,
  • średnia grubość całego systemu tynkarskiego na zewnątrz – 20 mm,
  • średnia grubość całego systemu tynkarskiego wewnątrz – 15 mm

    W pojedynczych punktach wolno zmniejszyć średnią grubość warstwy o 5 mm.

    Literatura
    SZYMAÁSKI E., KOŁAKOWSKI J.: Materiały budowlane z technologią betonu. Pol. Biał., Białystok 1996.
    WEBER H. i in.: Fassadenschutz und Bausanierung (Ochrona elewacji i modernizacja budynków). V wyd. Expert-Verlag, Renningen 1994.
    PN-70/B-10100. Roboty tynkowe. Tynki zwykłe. Wymagania i badania przy odbiorze.
    PN-65/B-10101. Roboty tynkowe. Tynki szlachetne. Wymagania i badania techniczne przy odbiorze.
    PN-91/B-06263. Beton lekki kruszywowy.
    DIN 18550, cz. 4 oraz DIN 18557.